بررسی رابطه تناسب فرد- شغل و فرد-سازمان با نقش میانجی توامندسازی کارکنان (مطالعه موردی: اداره آموزش و پرورش شهر مشهد)

پژوهش با هدف تعیین رابطه تناسب فرد -سازمان، تناسب فرد -شغل و توانمند سازی کارکنان و معلمان اداره آموزش و پرورش شهر مشهد انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه مدیران و کارکنان و معلمان شهر مشهد بودند که در پست های مدیریت - آموزش وپرورش شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳، معاونت، مشاوره، مربی، دبیری رشته های نظری، کارو دانش وفنی حرفه ای مشغول به کار اشتغال داشتند؛ که براساس آمار ثبت شده در کتاب آمار اداره کل شهر مشهد مشتمل بر ۱۴۵۰ نفر بودند. با استفاده از جدول کرجسی مورگان تعیین حجم نمونه از روی جامعه تعداد ۳۷۰ نفربر اساس فرمول به عنوان نمونه بدست آمد که پژوهشگر با استفاده از شیوه نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۵۰ نفر را به عنوان نمونه انتخاب و مورد بررسی قرار دادند. ابزار پژوهش پرسشنامه های برای سنجش تناسب فرد- شغل از پرسشنامه ۴ آیتمی ساکس و اشفورث (۱۹۹۷) استفاده شد. همچنین برای سنجش تناسب فرد سازمان از پرسشنامه کیبل و جاج (۱۹۹۷) استفاده شد برای تجزیه وتحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسان و رگرسیون گام به گام با کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین تناسب فرد-سازمان، تناسب فرد-شغل و توانمندسازی کارکنان آموزش و پرورش شهر مشهد رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تناسب فرد -سازمان ، تناسب فرد -شغل ، توانمند سازی کارکنان ، معلمان اداره آموزش و پرورش شهر مشهد