بررسی اثر بخشی بازی درمانی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی در شهر مشهد

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان پسر ابتدایی شهر مشهد بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، را کلیه ی دانش آموزان پسر مقطع ابتدائی در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ تشکیل دادند. تعداد ۳۰ نفر از دانش که دارای علاقمندی از طرف والدین بودند انتخاب و وارد طرح شدند که به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. این افراد نمرات بالا در پرسشنامه پرخاشگری کسب کردند، انتخاب و به تصادف در گروه آزمایش و گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش جلسات بازی درمانی دریافت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند در پایان هر دو گروه مجددا به پرسشنامه ی تحقیق پاسخ دادند (پس آزمون). اطلاعات پس از جمع آوری با نرم افزار SPSS-۲۲ با روش آماری تحلیل کواریانس چند متغیره و تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بازی درمانی بر بهبود پرخاشگری دانش آموزان موثر است.