بررسی عدم رعایت مصلحت موکل توسط وکیل (رای وحدت رویه ۸۴۷)و عدم رعایت مصلحت مولی علیه توسط ولی قهری

رای وحدت رویه ۸۴۷ نقش کلیدی در تعیین و تبیین مسئولیت های وکلا و ولی های قهری در راستای حمایت از حقوق موکلین و مولی علیه دارد و می تواند به عنوان مرجع قانونی و اخلاقی در دعاوی مربوط به عدم رعایت مصلحت مورد استناد قرار گیرد. این رای به بهبود کیفیت خدمات حقوقی و حفظ حقوق افراد تحت سرپرستی کمک می کند. از آنجا که در حقوق ایران و فقه و رویه قضایی صراحتا در خصوص آثار نقض تعهدات وکیل تعیین تکلیف نشده است و همچنین فقیهان اسلامی و به تبع آن قانونگذار ایران، در راستای حمایت از مولی علیه، برای ولی قهری قائل به اختیارات گسترده ای شده اند. بر این اساس پدر و جدپدری نسبت به اداره اموال مولی علیه اختیار تام دارند و اصل بر این است که غبطه مولی علیه را رعایت می کنند و لذا تا زمانی که خلاف آن ثابت نشود تصرفات ولی قهری از اثر و نفوذ حقوقی برخوردار است. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسی عدم رعایت مصلحت موکل توسط وکیل (رای وحدت رویه ۸۴۷)و عدم رعایت مصلحت مولی علیه توسط ولی قهری می باشد.پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی و روش گرد آوری اطلاعات به صورت مطالعات کتابخانه ای جمع آوری شده است. به منظور بررسی مسئله و پرسش اصلی پژوهش و آوردن شواهد، مطالعه ی کیفی موردی به کار گرفته شده است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: غبطه موکل ، عدم رعایت مصلحت ، رای وحدت رویه ۸۴۷ ، ولی قهری ، غبطه مولی