تجربه استفاده از جیگسا به عنوان یک روش آموزشی نوین در دندانپزشکی

چکیده مقدمه: با توجه به اینکه بعد از این تکیه بر روش های آموزشی مرسوم کفایت نمی کند، سیستم های آموزشی سعی کرده اند از روش های نوین و فعال یادگیری در برنامه درسی خود استفاده کنند. این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی روش جیگسا در مقابل یادگیری مبتنی بر سخنرانی در دانشجویان دندانپزشکی در مقطع دندانپزشکی عمومی انجام شد.مواد و روش ها: در مجموع ۳۱ دانشجوی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه رفسنجان، ایران برای این مطالعه انتخاب شدند. دانشجویان همگی واحد درسی بیماریهای دهان و بحث ضایعات پیگمانته دهان را برداشته بودند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. هر گروه به یک روش آموزشی تدریس شدند. یک گروه بر اساس روش جیگسا (مداخله) و گروه دیگر براساس روش سخنرانی(کنترل). آزمون های قبل و بعد از مداخله برای ارزیابی دانشجویان انجام شد. سه ماه بعد از آموزش، همه دانشجویان در آزمون نهایی شرکت کردند و نتایج آزمون آنها ثبت و مقایسه شد. نمره کامل آزمون ۲۰ بود. برای تجزیه و تحلیل آزمون از تست تی مستقل و زوجی استفاده شد. ۰۵/۰ P< از نظر آماری معنی دار در نظر گرفته شد.  یافته ها: میانگین نمره قبل از مداخله گروه آزمایش و کنترل به ترتیب ۱۶/۱±۵۰/۶ و و ۷۸/۱±۸۰/۵ بود (۲۱۰/۰P=). نمرات پس از مداخله در گروه جیگسا ۲۴/۳±۰۶/۹ و در گروه سخنرانی ۷۱/۲±۷۳/۹ بود (۵۳۸/۰=P) . با توجه به تفاوت معنی دارمیانگین نمره قبل و بعد از مداخله و سه ماه بعد، در طول زمان ارزیابی  در هر دو گروه سخنرانی و جیگسا ، دانش فراگیران از درس ضایعات پیگمانته دهان بهبود یافت (۰۰۱/۰≥ pبرای همه). اما آزمون تی مستقل نشان داد در دو گروه میانگین نمرات و یا میانگین افزایش نمرات در هر بازه زمانی افزایش معنی داری نداشتند (۰۵/۰p>).   نتیجه گیری: پس از یک ارزیابی کوتاه مدت و بلند مدت، استفاده از روش جیگسا برای آموزش دانشجویان دندانپزشکی در مورد مبحث ضایعات پیگمانته دهان، نتایج قابل مقایسه با روش سنتی یادگیری مبتنی بر سخنرانی را به همراه داشت.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری فعال ، دندانپزشکی ، آموزش ، روش جیگسا ، سخنرانی