بررسی رابطه ی مولفه های یادگیری مادام العمر با پذیرش عملکرد مبتنی بر شواهد در دانشجویان پزشکی مقطع فیزیوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال ۱۴۰۲

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت یادگیری مادام العمر برای جامعه پزشکی که لازم می داند فرد متخصص همیشه در کنار آخرین تحولات و پیشرفت های این حوزه باشد، در این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین یادگیری مادام العمر و مولفه های آن با پذیرش پزشکی مبتنی بر شواهد در میان دانشجویان پزشکی مقطع فیزیوپاتولوژی دانشکده پزشکی ساری دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال ۱۴۰۲، بپرداخته شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- همبستگی، ۱۷۰ دانشجوی مقطع فیزیوپاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی مازندران با روش نمونه گیری در دسترس وارد تحقیق شدند. ابزار مورد مطالعه دو پرسشنامه با عنوان یادگیری مادام العمر با ۱۴ گویه و سه خرده مقیاس با عناوین باورهای مرتبط با یادگیری و انگیزش، مهارت جستجوی اطلاعات، و توجه به فرصت های یادگیری و پرسشنامه دیگر پذیرش عملکرد مبتنی بر شواهد می باشد. پس از جمع آوری داده ها در نرم افزار ۲۱ SPSS وارد و یافته ها با انجام آمار توصیفی و آمار استنباطی با انجام آزمون های همبستگی تحلیل شد. یافته ها: میانگین نمره ی کل یادگیری مادام العمر در مطالعه ی فوق ۴/۳۷±۳۸/۶۱ در محدوده بالا (بالاتر از ۳۶) بوده است. به ترتیب میانگین باورهای مرتبط با یادگیری و انگیزش، مهارت جستجوی اطلاعات و توجه به فرصت های یادگیری برابر ۲/۶۱±۲۰/۷۸، ۱/۸۶±۱۰/۳۴و ۱/۵۷±۷/۴۹ بود. نمره کل پذیرش مبتنی بر شواهد ۶/۰۸±۳۴/۵۱نیز در محدوده بالا (بالاتر از ۳۳) قرار داشت. تنها مولفه مهارت جستجوی اطلاعات در یادگیری مادام العمر با نمره پذیرش پزشکی مبتنی بر شواهد همبستگی مثبت معنی داری نشان داد. استنتاج: علی رغم بالا بودن میزان رویکرد یادگیری مادام العمر و پذیرش مبتنی بر شواهد همستگی مثبتی بین آن ها مشاهده نشد. بنابراین برای ایجاد مهارت های مدیریت اطلاعات و ارزیابی محیط یادگیری مبتنی بر شواهد باید رویکردهای مناسبی برای ارتقای جهت گیری یادگیری مادام العمر دانشجویان در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

lifelong learning ، performance evidence base ، medical students ، یادگیری مادام العمر ، پذیرش عملکرد مبتنی بر شواهد ، دانشجویان پزشکی