نقد تحلیلی «شبهه» و دلایل ششگانه ابن تیمیه در جهت نفی شان نزول خاص «آیه صادقین»

یکی از آیات مورد استناد تمام مفسران شیعه در جهت بیان فضایل ومناقب حضرت امام علی (ع) و امامت و خلافت آن بزرگوار، آیه ۱۱۹ سوره توبه؛ معروف به «آیه صادقین» است. جمع اندکی از مفسران اهل سنت، در جهت نفی و ابطال این استناد، به طرح شبهاتی مختلف روی آورده اند؛ که «ابن تیمیه حرانی» از معروف ترین آنها محسوب می شود. وی با طرح شبهه در جهت نفی شان نزول خاص این آیه و ذکر دلایلی متنوع در این راستا، کوشیده است تا درستی استناد یاد شده را مورد خدشه قرار دهد. این نوشتار که با استفاده از منابع کتابخانه ای و با شیوه توصیفی و تحلیلی تدوین یافته است؛ در پی پاسخ به این پرسش است که : «نقدهای وارده بر «شبهه» و «دلایل» ابن تیمیه در جهت نفی خاص بودن نزول آیه صادقین و تلاش برای توسعه در مصداق آن، چیست؟». نتیجه برآمده از این تحقیق این است : «وجود قراین داخلی و خارجی همخوان با مدلول آیه صادقین، و مفاد پاسخهای نقضی و حلی ذکر شده در صفحات پیش روی، حاکی از این است که شبهه و دلایل ابن تیمیه در جهت مذکور، غیر وارد و ناصحیح است؛ و مدعای شیعیان، کاملا منطقی و غیر قابل خدشه می باشد.