نقش ولایتمداری در همبستگی امت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از منظر نهج البلاغه

ولایتمداری، موهبت الهی است به امت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) که تا از بردگی نفس و شیطان رهایی یافته، به بندگی خدای سبحان نائل شوند و بر مدار ولایت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و ائمه هدی(علیهم السلام) به همبستگی رسیده و سرانجام در بهشت رضوان الهی جای گیرند. همبستگی امت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از منظر نهج البلاغه، مبتنی بر ولی شناسی و دشمن شناسی و رشد متوازن و هماهنگ بینش و گرایش و گفتار و رفتار آنان در مدار ولایت خداوند و رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و ائمه هدی(علیهم السلام) می باشد. معرفت امت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نسبت به ولایت خداوند و رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و ائمه هدی(علیهم السلام) و بصیرت آنها نسبت به عداوت و نفوذ دشمنان ولایت؛ چراغی است که مسیرحرکت آنان را به سوی همبستگی، روشن می سازد و باعث تقویت محبت آنها نسبت به خداوند و رسول خدا(صلی الله علیه وآله) و ائمه هدی(علیهم السلام) و موجب افزایش نفرت آنان از دنائت دشمنان ولایت می گردد. محبت امت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نسبت به خداوند و رسول خدا(صلی الله علیه وآله) و ائمه هدی(علیهم السلام) و نفرت آنان از دنائت دشمنان ولایت؛ موتوری است که انرژی لازم را برای اطاعت خداوند و تبعیت از رسول خدا(صلی الله علیه وآله) و اقتدای به ائمه هدی(علیهم السلام) در همبستگی بر مدار ولایت، تولید می کند.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، امت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) ، ولایتمداری ، همبستگی