بایسته های تربیت اخلاقی نوجوانان با تکیه بر نامهی ۳۱ نهج البلاغه

نهج البلاغه کتاب اخلاق و امام علی (علیه السلام) مربی اخلاق انسانها است . تربیت اخلاقی زمینه ساز شکوفایی صفات نیک وترک صفات ناپسند است . نامه ی ۳۱ نهج البلاغه ، حاوی بایدهای اخلاقی مهمی پیرامون ارتباط انسان با خدا، خویش و جامعه می باشد که در تربیت اخلاقی نقش اساسی دارداهمی. ت و حساسیت دوران نوجوانی و روح آماده و مستعد نوجوان در پذیرش تربیت مبتنی بر اخلاق، سبب شد تا پژوهش حاضر به صورت کتابخانه ای و با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی بایسته های تربیت اخلاقی نوجوانان با تکیه بر نامه ی ۳۱ نهج البلاغه بپردازد. به این منظور نکات مهم تربیتی این نامه که می تواند نقشه ی راه تربیت اخلاقی نوجوانان باشد در سه دسته ی بایدهای متناظر به رابطه ی نوجوان با خدا، بایدهای متناظر به رابطه ی نوجوان با خودش و بایدهای متناظر به رابطه اش با دیگران بررسی و نتایج زیر حاصل شد: تعظیم خالق ، اعتماد به خداوند و تقوای الهی از بایدهای مهم در ارتباط با خداوند است . کرامت و آزادگی و خودسازی از بایدهای ارتباط با خویش ورعایت وجدان در معاشرتهای اجتماعی و رعایت حقوق دوستان از بایدهای ارتباط با دیگران می باشد.

کلیدواژه ها:

تربیت ، اخلاق ، تربیت اخلاقی ، نوجوان ، نامه ی ۳۱