نقش صبر و استقامت در زیست شرافتمندانه در نهج البلاغه علی (ع) وتاثیر پذیری آن از آیات صمدی و کلام نبوی (ص)

ادیبان و سخنوران از همان ادوار نخستین ادب فارسی به قرآن و حدیث توجه فراوانی داشته و آثار خود را به این دو منبع معرفت الهی آراسته اند و جهت حرمت بخشی به آثار خود و جاویدان ساختن آن به دامن قرآن و حدیث آویخته اند. نهج البلاغه به عنوان گزیده ای ازسخنان حضرت علی (ع)ازهمان ابتدا،تاثیری ژرف برادبیات وفرهنگ فارسی وعربی گذاشته است که ازآن جمله می توان به آثارمنثوری چون: گلستان_سعدی،کیمیای سعادت امام محمد غزالی ،کلیله ودمنه وآثارمنظومی چون:مثنوی مولوی ،رباعیات عمرخیام ،بوستان سعدی و...اشاره کرد.این تاثیرگذاری رامی توان اززوایای گوناگونی به ویژه ازدیدفضایل ورذایل اخلاقی مورد پژوهش قرارداد.دراین پژوهش کتابخانه ای که باهدف آشنایی پژوهشگران به ویژه جوانان بامعارف اسلامی وادبیات گران سنگ فارسی انجام شد ابتدا پژوهشگر به شروع و روند این تاثیرگذاری اشاره می نمایند سپس به نمونه هایی ازفضیلت اخلاقی صبر واستقامت درنهج البلاغه می پردازندوتاثیرگذاری آن را برزبان وادبیات فارسی مورد بحث قرارمی دهند.

کلیدواژه ها:

ادب فارسی ، اخلاق ، صبر ، فضایل ، نهج البلاغه .