ویژگی های دنیا و روش برخورد با آن از منظر نهج البلاغه

از موضوعات مهم در فرهنگ تربیتی اسلام، شناخت دنیا است و یکی از منابع شناخت دنیا، سخنانگرانبهای امام علی(علیه السلام) است که در نهج البلاغه آمده. در نهج البلاغه، دنیا به کرات موردنکوهش قرار گرفته، به گونه ای که ممکن است برداشت شود از دیدگاه امام علی (علیه السلام) بایددنیا را کاملا نادیده گرفت؛ اما ایشان در کنار نکوهش دنیا، آن را نیز ستایش کرده اند. پس از نظرامیرالمومنین (علیه السلام)، دنیا هم ویژگی های مذموم دارد و هم ویژگی های ممدوح، که باید باروش درست با چنین دنیایی برخورد کرد. مقاله حاضر سعی دارد دیدگاه امام (علیه السلام)رادرباره همین موضوع بررسی نماید. در مجموع می توان گفت که انسان باید از دنیای مذموم کهدارای ویژگی هایی از جمله فریبندگی و ناپایداری است، دوری کند و با رعایت تقوا و عبرت آموزیبا آن برخورد کند. بشر باید بداند که دنیا مانند مزرعه ای است که می توان در آن محصولاتفراوان کاشت و در آخرت برداشت کرد. در واقع این بستگی به خود انسان دارد که دنیا برایشجایگاه نکوهیده ای باشد یا جایگاه پسندیده ای. اگر انسان ها از دنیا برای رسیدن به سعادتاخروی استفاده کنند، دنیا برایشان ممدوح است، اما اگر به دنیا وابسته شوند و سرگرم زرق و برقهایش شوند و آخرت را فراموش کنند، مذموم است. با مطالعه دقیق ویژگی های دنیا می توان بهماهیت حقیقی آن پی برد و روش برخورد با آن را دریافت. بنابراین دراین نوشتار با هدف معرفیدنیا و یادآوری فانی بودن آن و جلوگیری از وابستگی بیش ازحد به آن، به جمع آوری مطالبی درراستای بالابردن آگاهی مردم درچگونگی برخورد با دنیاازمنابع مکتوبی همچون قرآن، نهج البلاغهو تفاسیر قرآنی پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

دنیا ، نهج البلاغه ، دنیا در نهج البلاغه ، روش برخورد با دنیا