آسیب های فرهنگی خیانت کارگزاران از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

تشکیل حکومت و اداره و سامان دهی امور مردم و جامعه از مسائلی است که در طول تاریخ همواره مورد توجه بوده است. روابط میان حاکم و مردم نیز در زمره قضایایی بوده که از نظر دور نمانده و در چارچوب ویژه ای مد نظر قرار گرفته است. اصولا ایجاد تعادل و انسجام در روابط بین حاکم و شهروندان از چنان اهمیت والایی برخوردار بوده که به منظور ایجاد پایایی و ثبات در ارکان یک جامعه، قوانین مخصوصی طراحی و وضع شده است. این رویه از نظر اسلام نیز مخفی نمانده و به موازات ارائه آموزه های اجتماعی و سیاسی در قالب گزاره های وحیانی اعم از آیات و روایات، حقوق و تکالیف متعددی در رابطه دوسویه بین حاکم و مردم لحاظ گردیده است. از جمله حقوق مردم بر حاکم اسلامی آن است که نسبت به آنها وفادار و متعهد مانده و امور ایشان را در زمینه های مختلف سازمان دهی و مدیریت نماید اما چنانچه کارگزاران و مدیران جامعه بدعهدی و یا مرتکب خیانت شوند آسیبهای فراوانی در زمینه های مختلف دامنگیر افراد و جامعه میشود در این نوشتار آسیب هایی که در بعد فرهنگی جامعه رخ میدهد از جمله بی اعتنایی مردم به شعائر دینی ایجاد بدعت در دین ، ترویج الگوهای نا صحیح و ... که بی تردید به طور غیر مستقیم و تدریجی در اساس حکومت اسلامی را تهدید میکند بیان شده این اثر با روش کتابخانه ای در بستر قرآن و نهج البلاغه گردآوری و با شیوه توصیفی- تحلیلی تدوین گشته است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، خیانت ، فرهنگی ، قرآن ، نهج البلاغه