معیارهای شناخت حق و باطل در قرآن و نهج البلاغه

جهان آمیزه ای از حق و باطل است و باطل به سبب فریب کاری و نیرنگ بازی همواره خود را حق مطلق و محض نشان می دهد و از این رو مردم در شناخت حق و باطل در حیرت می مانند و دچار اشتباه می شوند.از این رو لازم است معیارهایی در اختیار او گذاشته شود تا به کمک آنها بتواند به راحتی حق را بشناسد و باطل حق نما را نیز تمیز دهد. حق و باطل از موضوعات اساسی است که در قرآن کریم و سخنان ائمه ی اطهار(علیهم السلام) به ویژه در نهج البلاغه امیرالمومنین علی (ع) به آن پرداخته شده است .-شناخت معیارها و مصداقهای حق و رابطه آن با باطل مواردی هستند که به آشکار شدن حق کمک می کنند.-زمانی که این شرایط تحقق یابند ، بستر مناسبی برای پیروزی حق بر باطل به وجود می آید. امیرالمومنین علی (ع) این شرایط را با توجه به زمان، مکان و ظرفیت های وجودی مخاطبان در جهت هدایت آنان به کار گرفته اند. خداوند ، قرآن، پیامبر(ص)، دین اسلام، دارای ویژگی های خاصی ازجمله آشکارکننده حق ، داور، حق رو و فصل الخطاب هستند ، امیرالمومنین (ع) نیز قاطع در راه حق ، راستگو، پاسخگوی ندای حق ، عالم به حق ، حق جو و حق یاب هستند، ائمه اطهار نیز دارای وحدت رویه ، مرجع حق ، زمامداران حق و پرچم داران حق هستند، لذا هریک به عنوان یکی از معیارهای شناخت حق در کلام امیرالمومنین علی (ع) معرفی شده اند علاوه بر موارد مذکور خوبی، صداقت، بهشت و دوزخ، سنت پیامبر)ص( و نظایر آن به عنوان مصداق حق در کتاب نهجالبلاغه معرفیشده اند.مواردی از قبیل دروغ، فساد، کفر ، گناه، سخن چینی، بدعت و امثال آن به عنوان مصداق باطل در نهج البلاغه بیان شده است.

کلیدواژه ها:

حق و باطل ، حق ، باطل ، معیار ، قرآن ، نهج البلاغه