هوش مصنوعی و مربیگری آموزشی در آموزش عالی : مروری بر چالش ها و فرصت های نوین در توسعه شخصی

اهداف: این پژوهش به بررسی نقش هوش مصنوعی در مربیگری آموزشی و تاثیر آن بر توسعه شخصی دانشجویان در آموزش عالی پرداخته است . همچنین چالش ها و فرصت های ادغام هوش مصنوعی در فرآیندهای آموزشی و مربیگری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است . روش مطالعه: این مطالعه به طور بنیادی و نظری با ماهیت مروری انجام شده و با بررسی مقالات و پژوهش های علمی مرتبط با کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش و مربیگری ، به ارزیابی مزایا و چالش های این فناوری پرداخته است . منابع از پایگاه های معتبر علمی جمع آوری و از طریق تحلیل محتوا مورد ارزیابی قرار گرفته اند. یافته ها: نتایج نشان می دهند که هوش مصنوعی قادر است تجربه های یادگیری را شخصی سازی کند، بازخوردهای سریع و هدفمند ارائه دهد و فرآیندهای آموزشی را بر اساس نیازهای فردی تطبیق دهد. علاوه بر این ، فرصت هایی همچون افزایش مشارکت دانشجویان و دسترسی به منابع گسترده وجود دارد؛ اما چالش هایی نظیر نیاز به مهارت های دیجیتال، ملاحظات اخلاقی ، و محدودیت های فناوری نیز مطرح است . نتیجه گیری: هوش مصنوعی می تواند در بهبود یادگیری و توسعه فردی دانشجویان نقش آفرینی کند. با این حال، موفقیت در پیاده سازی آن مستلزم توجه به چالش های اخلاقی و تقویت مهارت های دیجیتال مربیان است . همچنین ایجاد زیرساخت های مناسب و چارچوب های قانونی نیز برای استفاده بهینه از این فناوری ضروری است .

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مربیگری آموزشی ، آموزش عالی ، توسعه شخصی ، چالش ها ، فرصت ها