مداخله گروهی وجودی معنایی و بهزیستی روانشناختی زنان متاهل دارای تعارضات زناشویی

هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر مداخله گروه درمانی وجودی معنایی بر بهزیستی روان شناختی زنان متاهل دارای تعارضات زناشویی بود. این مطالعه نیمه تجربی با گروه مداخله - کنترل بود. مشارکت کنندگان ۳۰ نفر از زنان دارای تعارض زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره و مددکاری اجتماعی شهر اصفهان بودند که به طور تصادفی در دو گروه شاهد (۱۵ نفر) و مداخله (۱۵ نفر) قرار گرفتند. مداخله گروه درمانی وجودی معنایی طی هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای به مدت ۸ هفته در گروه مداخله اجرا شد. ابزار جمع آوری دادهها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک ، مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (RSPWB) بود. نتایج به دست آمده قبل و بعد از مداخله با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۳ و آزمونهای کولموگروف اسمیرنوف، تحلیل کوواریانس و آزمون اف-لوین تجزیه و تحلیل شد. بیشترین درصد مشارکت کنندگان سنین ۲۵ تا ۳۰ سال و دارای مدرک تحصیلی لیسانس بودند. تحلیل های آماری نشان داد میانگین نمرات متغیر بهزیستی روان شناختی در گروه مداخله (۵۷/۱۳۹) نسبت به گروه کنترل(۰۹۶/۱۳۰) افزایش معنی دار داشت (۰۵/۰.(P< با توجه به اثربخشی مداخله می توان گفت گروه درمانی مبتنی بر وجودی معنایی می تواند بر بهبود وضعیت بهزیستی روانشناختی زنان متاهل دارای تعارضات زناشویی اثرگذار باشد. متخصصان حوزه سلامت روان و ارائه دهندگان خدمات روانشناسی و مشاوره با بکارگیری اینگونه مداخلات میتوانند در جهت ارتقا بهزیستی و کیفیت زندگی زنان گام بردارند.

کلیدواژه ها:

مداخله ، تعارضات زناشویی ، وجودی معنایی ، بهزیستی روانشناختی