بررسی رابطه خویشتن شناسی و خودکارآمدی معلمان با توسعه حرفه ای آنان در مدارس ابتدایی شهر میناب

پژوهش حاضر با هدف بررسی بررسی رابطه خویشتن شناسی و خودکارآمدی معلمان با توسعه حرفه ای آنان در مدارس ابتدایی شهر میناب انجام شد. روش تحقیق ، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه معلمان ابتدایی دوره ابتدایی ۱۲۲۱ که از این تعداد ۸۵۱ نفر معلم زن و ۳۷۰ نفر معلم مرد بود. نمونه گیری ازجدول نمونه گیری مورگان استفاده شد که حجم نمونه برابر۲۹۲ نفر معلم خواهد بود ،در این تحقیق ازروش نمونه گیری تصادفی -طبقه ای استفاده خواهد شد که ۲۰۳ نفر معلم زن و ۸۹ نفر معلم مرد خواهد بود .ابزار جمع آوری اطلاعات سه پرسشنامه ی استاندارد خویشتن شناسی دیوید وتن و کیم کامرون (۱۹۹۱)، مقیاس خودکارآمدی توسط اسچانن ، موران و وولفولک (۲۰۰۱)، پرسشنامه توسعه حرفه ای ایوبی آواز و همکاران (۱۳۹۳) بود که بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت تدوین شدند. دادههای تحقیق پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS۲۲ و از طریق ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خویشتن شناسی و خودکارآمدی با توسعه حرفه ای آنان در مدارس ابتدایی رابطه دارند، خویشتن شناسی و خودکارآمدی در پیش بینی توسعه حرفه ای آنان در مدارس ابتدایی شهر میناب سهم دارند.

کلیدواژه ها:

خویشتن شناسی ، توسعه حرفه ای ، خودکارآمدی معلمان.