بررسی برنامه های تقویت استقامت روانی بر سلامت روان دانش آموزان ابتدایی مبتلابه اوتیسم با تمرکز بر آموزش مهارتهای اجتماعی ، تنظیم هیجان، و توانمندسازی : مقاله مروری

اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصبی -رشدی است که ۱ درصد از جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار می دهد و اغلب با اختلالات دیگر هم زیستی دارد که خطر ضعف بلندمدت و نرخ مرگومیر بالاتر را افزایش می دهد. کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با مشکلات مربوط به سلامت روان مواجه هستند و با رویدادهای نامطلوب دوران کودکی روبرو می شوند. ژنتیک در خطر ابتلا به طیف اوتیسم و شرایط تابآوری نقش دارد. برنامه های آموزش استقامت روانی بر مدیریت استرس، بهبود روابط اجتماعی و توانایی حل مسئله برای ارتقاء سلامت روان تمرکز دارند. تحقیقات نشان داده است که مشکلات تنظیم عاطفی می تواند منجر به دشواری در شناخت و بیان احساسات شود و برنامه های تقویت استقامت روانی برای دانش آموزان ابتدایی مبتلا به اوتیسم مفید می باشد.این مطالعه ۴۶ مقاله را از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ در مورد تاثیر برنامه های تقویت استقامت روانی بر سلامت روان دانش آموزان ابتدایی مبتلا به اوتیسم با تمرکز بر مهارتهای اجتماعی ، تنظیم هیجان و توانمندسازی تجزیه و تحلیل کرد. معیارهای انتخاب شامل تنظیم هیجان، مهارتهای اجتماعی و توانمندسازی بود.یافته ها نشان می دهد که برنامه های مهارتهای ارتباطی و استقامت روانی ساختاریافته می توانند مهارتهای اجتماعی ، تنظیم احساسات و سلامت روان را در کودکان اوتیستیک با تنوع عصبی و هوش هیجانی افزایش دهند. نتیجه گیری نشان می دهد که این برنامه ها به طور قابل توجهی عملکرد اجتماعی و سلامت روان آنها را بهبود می بخشد. همچنین بر نیاز به مداخلات جامع و سازگار، همکاری بین محققان، مربیان و خانوادهها و استفاده از واقعیت مجازی و آموزش مهارتهای اجتماعی مبتنی بر بازی تاکید می کند . تحقیقات بیشتر برای ارتقای این مداخلات مورد نیاز است .

کلیدواژه ها:

برنامه های تقویت استقامت روانی ، سلامت روان ، اوتیسم ، آموزش مهارتهای اجتماعی ، تنظیم هیجان و توانمندسازی