نقش ضربه های دوران کودک ی در پیش بینی سبک های مقابله ای ، مهارت های ارتباطی و میزان سازگاری در زنان متاهل

هدف اصلی پژوهش حاضر نقش ضربه های دوران کودکی در پیش بینی سبک های مقابله ای ، مهارت های ارتباطی و میزان سازگاری در زنان متاهل است . جامعه آماری در پژوهش حاضر زنان متاهل شهر تهران بود که حجم نمونه ما از زنان متاهل منطقه ۷ تهران به تعداد ۱۳۱ نفر بود که جهت تعیین حجم نمونه از فرمول G Power استفاده شد. روش این پژوهش از نظر ماهیت بنیادی و از نظر هدف کاربردی است . در پژوهش حاضر جهت تعیین نقش ضربه های دوران کودکی در پیش بینی سبک های مقابله ای ، مهارت های ارتباطی و میزان سازگاری در زنان متاهل ، از پرسشنامه استاندارد ترومای کودکی با ۲۸ گویه و پرسشنامه استاندارد سبک های مقابله ای ( بیلینگز و موس) با ۳۲ گویه و پرسشنامه استاندارد مهارت های ارتباطی بارتون با ۱۸ گویه و پرسشنامه استاندارد سازگاری زناشوئی اسپان یر با ۳۲ گویه استفاده شد. روایی صوری پرسشنامه طبق نظر استاد راهنمای محترم تایید شد. جهت بررسی نرمال بودن داده ها ازآزمون پارامتریک مثل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد که توزیع داده ها در این تحقیق نرمال بود. در این راستا فرضیه های تحقیق با روش های مناسب آماری توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد آزمون قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان داد بین ضربه های دوردان کودکی و سبک های مقابله ای رابطه معناداری وجود دارد و بین ضربه های دوردان کودکی و میزان سازگاری رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

ضربه های دوران کودکی ، سبک های مقابله ای ، مهارت های ارتباطی ، میزان سازگاری ، زنان متاهل .