پیش بینی بی ثباتی زناشویی براساس طرحواره های ناسازگارو باورهای ارتباطی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی بی ثباتی زناشویی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و باورهای ارتباطی بود. این پژوهش از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است . جامعه آماری پژوهش شامل افراد متاهل شهرستان کرمانشاه در سال ۱۴۰۳ می باشند. ا ز جامعه آماری مزبور تعداد ۲۰۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های طرحواره های ناسازگار اولیه براون و یانگ - فرم کوتاه، مقیاس باورهای ارتباطی ایدلسون و اپشتین و سیاهه بی ثباتی ازدواج ادواردز و جانسون پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شد. نتایج نشان داد باورهای ارتباطی و طرحواره های ناسازگاراولیه به صورت مثبت و معنی دار بی ثباتی زناشویی را پیش بینی می کنند. براین اساس، طرحواره های ناسازگاراولیه و باورهای ارتباطی متغیرهای تاتثیر گذار بر بی ثباتی زناشویی هستند.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، باورهای ارتباطی ، بی ثباتی زناشویی .