رابطه کمال گرایی با عوامل موثر در گرایش به مواد مخدر

زمینه و هدف: اعتیاد به مواد مخدر در حال حاضر به عنوان یک مشکل اجتماعی مطرح است که در زمینه های شخصیتی ، روانی و تربیتی نیز در چگونگی ابتلا بدان از اهمیت زیادی برخوردار هستند ،از دیگر عواملی که نقش موثری در بازپروری معتادان دارد، نیزکمال گرایی است .مواد و روشها: روش این پژوهش با توجه به هدف آن از نوع تحقیقات بنیادی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها به صورت توصیفی بوده است . جامعه پژوهش حاضر را تمامی افراد بالای ۲۰ سال تشکیل می دهند. برای انتخاب نمونه از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد. در نهایت ، تعداد ۶۰ نفر در نمونه در پژوهش شرکت کردند.یافته ها: از آزمون تحلیل کوواریانس (ANOVA) به منظور مقایسه استفاده شد. با توجه به اینکه متغیر های مورد پژوهش پارامتریک می باشند، جهت بررسی همبستگی ، از همبستگی پیرسون استفاده کردیم . مقدار ضریب استاندارد (بتا) β، که تاثیر کمالگرایی در پیش بینی گرایش به اعتیاد منفی و ۵۷۶.۰ می باشد و با توجه به مقدار آزمون t و سطح معناداری آن که در جدول آمده است ، این مقدار معنادار است . مقدار منفی β نشان می دهد که در صورت ثابت بودن سایر شرایط یا افزایش یک واحد در کمالگرایی به اندازه ۵۷۶.۰ واحد کاهش در نمره گرایش به اعتیاد خواهیم داشت .نتیجه گیری : طبق نتایج به دست آمده، بین کمالگرایی افراد با گرایش به اعتیاد در آن ها همبستگی منفی وجود دارد. بدین معنا که با افزایش کمالگرایی هر فرد ، میزان گرایش به اعتیاد در او کاهش می یابد. پس فرضیه اصلی این پژوهش که تایید می گردد.

کلیدواژه ها:

کمالگرایی ، اعتیاد ، گرایش به مواد مخدر