پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس الگوهای ارتباطی و سبک های حل تعارض در افراد متاهل

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس الگوهای ارتباطی و سبک های حل تعارض در افراد متاهل انجام شد. طرح پژوهش ؛ توصیفی و از نوع همبستگی - رگرسیون بود و جامعه آماری شامل ۵۰ نفر از متاهل بودند که با روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شدند. برای جمع آوری داده ها، از مقیاس ۲۴ سوالی طلاق عاطفی گاتمن (۱۹۹۴) ، پرسشنامه حل تعارض توسط ویکز (۱۹۹۴) و فیشر و اوری (۱۹۹۱) و پرسشنامه الگوی ارتباطات خانواده ریچی و فیتزپاتریک (۱۹۹۰) ، استفاده شد. فرضیه های پژوهش با استفاده از روش تحلیل آماری معادلات ساختاری به کمک نرم افزار ۲۶Spssمورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که ؛ مطابق جدول ۹ می توان گفت ؛ اثر طلاق عاطفی با نقش با نقش واسطه ای الگوی ارتباطی ۶۷۵.۰ است . آماره t برای این ضریب نیز ۹۴۴.۱۱ که بالاتر از آستانه معناداری یعنی ۹۶/۱ به دست آمده است . لذا طلاق عاطفی بر اساس الگو ارتباطی و با نقش واسطه ای حل تعارض قابل پیش بینی است ، رابطه ی مثبت و مستقیم دارد.

کلیدواژه ها:

الگو ارتباطی ، طلاق عاطفی ، حل تعارض