اثربخشی رفتاردرمانی بر رضایت جنسی و رضایتمندی زناشویی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکروزیس

هدف از این پژوهش ، بررسی اثربخشی رفتاردرمانی بر رضایت جنسی و رضایتمندی زناشویی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکروزیس بود. به لحاظ روش یک پژوهش آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون (مداخله ای ) به همراه گروه کنترل بود.جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه زنان متاهل ۲۰تا ۴۵ مبتلا به مالتیپل اسکروزیس مراجعه کننده به مراکز تخصصی مشاوره و خدمات انجمن MS در شهر زنجان بود.(۷۰۰نفر) که از میان آنها ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب شده و به شکل تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه ۱۵ نفری به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل مقیاس رضایت زناشویی انریچ (۱۹۹۸) و مقیاس رضایت جنسی هادسون، (۱۹۸۱) بود و به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری ، تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکوا برای فرضیه های اصلی ) و تک متغیره (آنکوا برای فرضیه های فرعی ) در نرم افزار spss ۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد میانگین نمرات رضایت جنسی و رضایتمندی زناشویی مربوط به گروه آزمایش در پیش آزمون و پس آزمون تغییر قابل ملاحظه ای داشتند. نتایج تحلیل آماری نشاد داد که رفتار درمانی بر رضایت جنسی و رضایتمندی زناشویی زنان مبتلا به مالتیپل اسکروزیس موثر بوده است (.(p<۰/۰۵بنابراین براساس نتایج پیشنهاد می شود با استفاده از مداخلات رفتاردرمانی درجهت بهبود رضایت جنسی و رضایتمندی زناشویی در زنان مبتلا به مالتیپل اسکروزیس گام برداشت .

کلیدواژه ها:

رفتاردرمانی ، رضایت جنسی ، رضایت مندی زناشویی ، زنان مبتلا به مالتیپل اسکروزیس