پیش بینی اضطراب اجتماعی کودکان بر اساس خودکارآمدی در دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر تهران

این تحقیق به منظور پیش بینی اضطراب اجتماعی کودکان بر اساس شیوه های فرزند پروری ، عزت نفس و خودکارآمدی در دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر تهران صورت گرفت . پژوهش حاضر با توجه به هدف از نوع کاربردی و بر اساس ماهیت ، از نوع توصیفی و همبستگی می باشد.جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ می باشد . جهت تعیین حجم نمونه از فرمول پلنت پیشنهادی تاباخنیک و فیدل (۲۰۰۷) استفاده شد . بر اساس این فرمول تاباخنیک و فیدل حجم نمونه ۱۳۰نفرمی باشد که با توجه به ریزش احتمالی نمونه ها ۱۵۰نفر به صورت نمونه گیری در دسترس مورد پژوهش قرار گرفتند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶) و پرسشنامه خودکارآمدی (GSE) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام شد . نتیجه گیری : نتایج نشان داد که ضریب همبستگی بین متغیرهای اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی و تمامی مولفه های آن در سطح آلفای ۰۵/۰ معنادار می باشد.