اثربخشی طرحواره درمانی بر خود تنظیمی هیجان در زنان افسرده

این تحقیق به منظور تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر خود تنظیمی هیجان در زنان افسرده صورت گرفت . جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مراجعه کننده به کلنیک های مشاوره ناحیه ۴شهر تهران در سال ۱۴۰۲ که با توجه به نمره برش پرسشنامه افسردگی بک (نمره بالاتر از بیست و یک )تشخیص و ملاک افسردگی را دریافت نمودند را شامل می گردد جهت تعیین نمونه با توجه به جامعه افراد ۲۰-۳۰ سال که نمرات پرسشنامه افسردگی بک ، را توسط روان پزشک دریافت نمودند و تشخیص افسرده دریافت کردند به صورت هدفمند انتخاب و سپس پرسشنامه خودتنظیمی هیجان بر روی آن ها اجرا شد و افرادی که نمره پایینی را در خودتنظیمی هیجان کسب کردند انتخاب که از این تعداد ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و سپس با همین روش به دو گروه ۱۵ نفره(آزمایش و گواه) گمارده شدند و بر روی گروه آزمایش مداخله آموزش طرحواره درمانی طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای هفته ای یکبار انجام شد و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نمی نمایدو سپس پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات، تحلیل کوواریانس چند متغیره به کار رفت و نتایج نشان داد که بین میانگین های پس آزمون در گروه آزمایشی و کنترل از لحاظ خود تنظیمی هیجان تفاوت آماری معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، خود تنظیمی هیجان و افسرده.