اثربخشی گشتالت درمانی گروهی بر بهزیستی روان شناختی و تحمل آشفتگی در زنان سرپرست خانواده

زنان سرپرست خانوار شامل زنان بیوه، مطلقه، همسران مردان معتاد، همسران مردان زندانی، همسران مردان مهاجر، زنان خودسرپرست، همسران مردان از کار افتاده و معلول اند. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی گشتالت درمانی گروهی بر بهزیستی روان شناختی و تحمل آشفتگی در زنان سرپرست خانواده صورت پذیرفت. پژوهش حاضر در قالب یک پژوهش شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه زنان سرپرست خانواده ۲۵ تا ۴۵ ساله مراجعه کننده به مرکز بهزیستی شهرستان قاینات در پاییز سال ۱۴۰۲ تشکیل داد. براساس آمار گرفته شده تعداد ۴۹ زن سرپرست خانواده در این فاصله زمانی به مرکز بهزیستی مراجعه داشتند. از جامعه آماری فوق، با توجه به طرح شبه آزمایشی پژوهش حاضر تعداد ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه گواه و ۱۵ نفر گروه آزمایش) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس در دو گروه گواه و آزمایش منتسب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹) و پرسشنامه تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. پس از اجرای پیش آژمون در هر دو گروه، گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه، تحت آموزش گشتالت درمانی گروهی قرار گرفتند. در خلال این مدت، گروه گواه(۱۵ نفر دیگر) برنامه طبیعی روزانه خود را طی کردند. بعد از اجرای دوره گشتالت درمانی گروهی، میزان بهزیستی روان شناختی و تحمل آشفتگی هر دو گروه گواه و آزمایش مجددا مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه وتحلیل داده ها با روش تحلیل کواریانس انجام شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که گشتالت درمانی کروهی بر بهزیستی روان شناختی و تحمل آشفتگی در زنان سرپرست خانواده تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

گشتالت درمانی گروهی ، بهزیستی روان شناختی ، تحمل آشفتگی ، زنان سرپرست خانواده