اثر دو سطح چربی جیره بر روی رشد، ترکیب بدن و برخی شاخص های بیوشیمیایی پلاسمای قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) در دوره گرسنگی و غذادهی مجدد

تاثیر ترکیب جیره و گرسنگی بر رشد و متابولیت های پلاسمای قزل آلای رنگین کمان با میانگین وزن ۱۴ گرم بررسی شد. تعداد ۲۴۰ عدد بچه به طور تصادفی در ۱۲ تانک ۱۵۰ لیتری توزیع شدند. آزمایش به صورت آزمون فاکتوریل ۲×۲ با ۲ سطح چربی (۱۰ و ۱۸ درصد) و ۲ رژیم غذایی (تغذیه و گرسنگی) انجام شد که در ۴ تیمار و سه تکرار انجام شد. ماهیان از دو جیره ۱ (چربی ۱۰ درصد، کربوهیدرات ۲۹ درصد) و جیره ۲ (چربی ۱۸ درصد، کربوهیدرات ۱۹ درصد) با سطح پروتئین (۴۷ درصد) و انرژی یکسان تغذیه شدند. بچه ماهیان به مدت ۳ هفته در حد سیری ظاهری تغذیه شدند، سپس دو هفته گرسنه مانده و مجدد ۳ هفته غذادهی شدند. زیست سنجی و سنجش شاخص های بیوشیمی پلاسما در روز ۲۱ (پایان ۳ هفته غذادهی)، ۳۵ (پس از دو هفته گرسنگی) و ۶۰ (پایان ۳ هفته غذادهی مجدد) صورت گرفت. طبق نتایج، جیره با چربی ۱۰ درصد در گروه شاهد (تغذیه کامل) سبب بالاترین میزان رشد در ماهی شد و با اعمال دو هفته محرومیت غذایی در این تیمار غذایی، ماهی قادر به رشد جبرانی کامل نگردید. همچنین نتایج حاصل از ترکیب لاشه نشان داد که گرسنگی و ترکیب جیره تاثیر بیشتری بر میزان چربی بدن نسبت به پروتئین داشت و گرسنگی سبب کاهش محتوای چربی بدن گردید. گرسنگی و نوع جیره تاثیر معناداری بر کلسترول و تری گلیسرید نداشته در حالی که سبب افت سطوح گلوکز خون ماهی شد.

کلیدواژه ها:

Starvation and refeeding ، Rainbow trout ، Growth ، Lipid ، گرسنگی و غذادهی مجدد ، قزل آلای رنگین کمان ، رشد ، چربی