کاهش مصرف کود شیمیایی فسفات در استخرهای پرورش ماهیان گرمابی از طریق کاربرد باکتری های حل-کننده فسفات در قالب کود زیستی

هدف تحقیق پیش رو، بررسی امکان جایگزینی کود شیمیایی فسفر (سوپرفسفات تریپل) با کودهای زیستی به عنوان یک رویکرد دوستدار محیط زیست بود. در این تحقیق، امکان جایگزینی کود سوپرفسفات تریپل با باکتری حل کننده فسفات Pseudomonas deceptionensis سویه Persian۱۰، در ۱۰ تیمار با دو فاکتور باکتری (در دو سطح تلقیح و عدم تلقیح) و کود شیمیایی (در پنج سطح ۰، ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰% میزان توصیه شده کود در استخر) در شرایط آکواریوم مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها شامل: ۱: ۱۰۰% کود+ باکتری، ۲: باکتری، ۳: ۲۵% کود+ باکتری، ۴: ۵۰% کود+ باکتری، ۵: ۷۵% کود+ باکتری، ۶: ۱۰۰% کود، ۷: ۷۵% کود ، ۸: ۵۰% کود، ۹: ۲۵% کود، ۱۰: شاهد (بدون کود و باکتری) بود. در روزهای ۰، ۲، ۷، ۱۲و ۱۷ تراکم باکتری، فسفر محلول، آنزیم فسفاتاز و pH اندازه گیری شد. نتایج نشان داد فسفر همه تیمارها در روزهای مختلف روند افزایشی داشت و همزمان با آن، در مقدار pH روند افزایشی و در جمعیت باکتری و میزان آنزیم فسفاتاز روند کاهشی مشاهده شد. بیشترین مقدار فسفر محلول آب در تیمار ۴ و ۵ مشاهده شد. با توجه به نتایج به دست آمده، کاربرد ۵۰% کودشیمیایی فسفات+ باکتری حل کننده فسفات را می توان به عنوان نسبت مناسب برای باروری استخرهای پرورش ماهی و کاهش مصرف کودهای شیمیایی توصیه نمود.

کلیدواژه ها:

Phosphate solubilizing bacteria ، Chemical fertilizers ، Combined application ، Alkaline phosphatase ، Sustainable aquaculture ، باکتری های حل کننده فسفات ، کودهای شیمیایی ، کاربرد تلفیقی ، فسفاتاز قلیایی ، آبزی پروری پایدار