طراحی فرهنگسرای کودک با رویکرد تعاملی بین فضا و کودک

انسان از بدو تولد، مراحل مختلفی از رشد را طی می کند که هر یک از آنها با تغییرات و ویژگی های جسمی و روانی خاصی همراه بوده و نیازهای ویژهای را در پی دارد. بررسی و شناخت ویژگی های رشد و ارضای مناسب نیازها در هر مرحله نقش برجسته ای در بهداشت جسمی و روانی انسان به همراه دارد. توجه به رشد کودک به این معنا نیست که با حالت انفعالی در انتظار رشد او بنشینیم بلکه باید توانایی های او را هر چه بارورتر و شکوفاتر سازیم . یکی از این توانایی ها قدرت تفکر کودک است که باید پرورش داده شود. در طول نیم قرن گذشته ، رشد جامعه مدنی ایران و گسترش تقاضای اجتماعی ، نیازی بی سابقه به گسترش آموزش و پرورش عمومی را پدید آورده است . در نتیجه مدارس بسیاری در سراسر کشور بنا گردیده است که در آنها استانداردهای فنی ، ملاحظات آموزشی و محیطی و هویت معماری به هیچ وجه مورد توجه قرار نگرفته اند . الگوی فضایی رایج در مدارس کشور، که شاید امروز تنها فرم ممکن و بدیهی به نظر برسد، دارای عمری حتی کوتاهتر از عمر آموزش و پرورش جدید در ایران است . این شیوه در ایران در واقع تداوم الگویی غربی است که به ظاهر همراه با سیستم جدید آموزش و پرورش از اروپا به عاریت گرفته شد . اکنون برنامه تحصیلی آموزش و پرورش به طور مستحکمی با الگوی معماری مدارس رایج پیوند خورده است . به طوری که بدون تحول در شالوده ساختمانی مدارس موجود هیچ گونه دگرگونی در سیستم و روش آموزش مدرسه ای نمی توان متصور شد.در این پژوهش ، به دنبال طراحی یک مجموعه کارآمد که ویژگی های معماری این مجموعه در جهت برانگیختن حس پویایی و فعالیت کودکان و در نهایت در جهت تعامل حداکثری بین فضای آموزشی و کودک به کار گرفته شود از مهم ترین اهداف این پروژهش هستند.

کلیدواژه ها:

آموزش پرورش ، باغ کودک ، خلاقیت ، روانشناسی رنگ ها ، موزه کودک یورگا ، مدرسه ابتدایی اوگاوا