هسته زندگی آینده: آینده مجتمع های مسکونی در کلان شهرها (موردپژوهی تهران)

رضایت از زندگی اغلب زمانی اتفاق می افتد که افراد درگیر فعالیت هایی هستند که باعث می شود خود را فراموش کنند، زمان را از دست بدهند و دیگر نگران نباشند. جریان اصطلاحی است که روانشناسان برای توصیف این پدیده ابداع کردهاند. در عصر تکنولوژی و اطلاعاتی نمی توانیم تعامل و ارتباطات اجتماعی را نادیده بگیریم . مفهوم فضاهای ارتباطی را می توان از نظر معماری به فضاهای بینابینی و از نظر شهرسازی به صورت نیمه فضاها توضیح داد. این پژوهش سعی دارد تا نشان دهد که فضاهای ارتباط ی که فرض بر ایجاد تماس اجتماعی و محیطی است ، می تواند در هر نوع محیط شهری وجود داشته باشد. معماری بر اساس گذشته است و در حال ساخته شده است تا از آینده مراقبت کند. همچنین جنبه های مختلف زندگی ما را اعم از اجتماعی ، اقتصادی و معنوی منعکس می کند . ساختمان را نمی توان از تاریخ ، فرهنگ ، اقتصاد، جامعه و محیط جدا کرد. پاسخ به این سوال که نسل آینده برای داشتن یک زندگی شاد به چه چیزی نیاز خواهد داشت ، از مکانی به مکان دیگر متفاوت است . شادی و رضایت عوامل جهانی دارند، اما وقتی عمیق می شویم و جوامع و شهرها را از نظر تاریخ ، پیشینه ، فرهنگ و ضرورت اجتماعی بررسی می کنیم ، تفاوتهایی را درک می کنیم که باید به آنها احترام گذاشت . هدف از این پژوهش بررسی این موضوع است که چه چیزی مردم را راضی و راحت می کند و چه عواملی فضای زندگی و شهر آنها را با تمرکز بر نیازهای آینده مسکن ، قابل سکونت می کند.

کلیدواژه ها:

معماری آینده ، کلان شهر ، محیط زیست ، روابط اجتماعی ، هسته زندگی