بررسی نقش مواد تغییر فاز دهنده در تنظیم حرارتی و بهرهوری انرژی

یکی از روشهای آینده نگر جذب انرژی حرارتی و رهاسازی آن در زمان مورد نیاز، استفاده از مواد تغییر فاز دهنده که با عنوان PCM شناخته شده، در پوشش ساختمان است . ذخیرهسازی انرژی حرارتی بسیار بالا (TES) مواد، فناوری است که بر کارایی انرژی یک ساختمان با کمک به استفاده از منابع در محل و کاهش بارهای سرمایشی یا گرمایشی تاثیر می گذارد. با این حال، در حال حاضر، بسیاری از سیستم های ذخیرهسازی انرژی حرارتی در حال ظهور هستند و در ساخت مجموعه ها و ساختمانها مشارکت دارند. اما استفاده از نوع مناسب ذخیرهسازی انرژی حرارتی در یک ساختمان و آب و هوای خاص نیاز به شناخت خواص آنها دارد. این پژوهش با هدف ارائه یک بازنگری کامل از طیف گستردهای از فناوریهای ذخیرهسازی انرژی حرارتی از جمله کاربرد بالقوه آنها در ساختمانها است . نتایج حاصل از ادغام مواد تغییر فاز دهنده در اجزای ساختمان نشاندهنده این ایده است که ساختمان به عنوان سازمان ترمودینامیکی برای حفظ تعادل بین شرایط بیرونی و داخلی یک ساختمان تلاش می کند.

کلیدواژه ها:

مصرف انرژی ، مواد تغییر فاز دهنده ، بهرهوری انرژی ، ذخیره سازی انرژی حرارتی