بررسی رابطه بین فرهنگ انطباق پذیری سبز و نوآوری با عملکرد سبز با توجه به نقش میانجی تعهد کارکنان (مطالعه موردی: شرکت های فعال شهرک های صنعتی شرق استان گلستان)

در این تحقیق رابطه بین فرهنگ انطباق پذیری سبز و نوآوری با عملکرد سبز با توجه به نقش میانجی تعهد کارکنان در شرکت های فعال شهرک های صنعتی شرق استان گلستان مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی، پیمایشی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری برای انجام این تحقیق شامل کلیه شرکت های فعال شهرک های صنعتی شرق استان گلستان به تعداد ۲۸۶ شرکت می باشد. حجم نمونه از طریق جدول کرجسی و مورگان تعداد ۱۶۴ شرکت بعنوان گروه نمونه برآورد گردیده است که پرسشنامه در اختیار مدیران شرکت جهت پاسخگویی قرار گرفت. همچنین جهت انتخاب نمونه مناسب از روش تصادفی ساده استفاده شده است. روش جمع آوری داده ها نیز میدانی و کتابخانه ای و ابزار آن پرسشنامه های استاندارد می باشد. روایی محتوایی پرسشنامه ها توسط اساتید و روایی سازه در PLS با استفاده از شاخص های بارهای عاملی، AVE، CR و GOF مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها نیز با استفاده از آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها بر حسب فرضیه های این پژوهش، از روش مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart-PLS استفاده شده است. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد بین بین فرهنگ انطباق پذیری سبز و نوآوری رابطه معنی داری وجود دارد. بین نوآوری با عملکرد سبز و تعهد کارکنان رابطه معنی داری وجود دارد. بین تعهد کارکنان و عملکرد سبز رابطه معنی داری وجود دارد. بین نوآوری و عملکرد سبز با توجه به نقش میانجی تعهد کارکنان رابطه معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

انطباق پذیری فرهنگ سبز ، نوآوری ، عملکرد سبز ، تعهد کارکنان