نقش مالکیت روانشاختی بر سبک رهبری اصیل و افزایش راندمان تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش باهدف بررسی نقش مالکیت روانشاختی بر سبک رهبری اصیل و افزایش راندمان تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی انجام شد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-اسنادی است که با روش کتابخانه ای و مروری بر منابع نظری مرتبط صورت گرفت؛ پس از تبیین مفاهیم ، به بررسی مفهوم مالکیت روان شناختی و ابعاد آن، تعاریف رهبری و رهبری اصیل، مفهوم پیشرفت تحصیلی و عوامل موثر بر پیشرفت و افت تحصیلی پرداخته شد. نتایج نشان داد که مالکیت روانشناختی به عنوان یک عامل کلیدی در شکل گیری سبک رهبری اصیل و بهبود راندمان تحصیلی دانش آموزان عمل می کند. رهبران آموزشی که توانسته اند احساس تعلق و مسئولیت را در دانش آموزان تقویت کنند، نه تنها محیطی مثبت و حمایتی ایجاد کرده اند بلکه به افزایش انگیزه و مشارکت آن ها نیز کمک کرده اند. این تحقیق تاکید می کند که رهبری اصیل، با تاکید بر ارزش های اخلاقی، شفافیت و ارتباط موثر، می تواند به تقویت احساس مالکیت روانشناختی در دانش آموزان منجر شود. در نتیجه، این احساس مالکیت نه تنها بر عملکرد تحصیلی آن ها تاثیر مثبت دارد بلکه باعث ایجاد انگیزه و تعهد بیشتر به یادگیری می شود. بنابراین، برای بهبود راندمان تحصیلی، ضروری است که مدارس و رهبران آموزشی به توسعه شیوه های رهبری اصیل و تقویت مالکیت روانشناختی توجه ویژه ای داشته باشند. این رویکرد می تواند به ارتقاء کیفیت آموزش و بهبود نتایج تحصیلی دانش آموزان کمک کند و در نهایت به ایجاد نسل آینده ای توانمند و متعهد منجر شود.

کلیدواژه ها:

مالکیت روانشناختی ، سبک رهبری ، رهبری اصیل ، مدیریت ، روانشناسی