تبیین الگوهای طراحی معماری در کیفیت ساخت و ساز مسکن؛ برای اقشار کم درآمد

مناطق ضعیف از نظر زیستی با چالش های متعددی در زمینه معماری و ساخت و ساز مواجه هستند که این مشکلات به ویژه برای اقشار کم درآمد این منطقه حادتر به نظر می رسد. ساخت و سازهای غیرمجاز و تراکم بالای ساختمان ها، منجر به ایجاد فضایی فشرده و ناکارآمد شده است که تاثیرات جدی بر کیفیت زندگی ساکنان دارد.تراکم بالای مسکن در این محدوده ها باعث کمبود فضاهای عمومی و سبز، کاهش نور طبیعی و ایجاد مشکلات بهداشتی و اجتماعی شده است.علاوه بر این، نبود برنامه ریزی های جامع و متناسب با نیازهای واقعی ساکنان از یک سو و فقر اقتصادی و دسترسی محدود به منابع مالی از سوی دیگر، چالش های جدی برای اجرای راهکارهای موثر در ساخت مسکن مناسب برای اقشار کم درآمد ایجاد کرده است.سوال اصلی تحقیق مبنی بر موارد مطرح شده بدین گونه است که: چه عواملی در طراحی کیفیت سکونت اقشار کم درآمد در بعد زیستی موثرند؟روش تحقیق در پژوهش حاضر از نظر ماهیت کیفی و از نوع کاربردی و به صورت مطالعه کتابخانه ای و اسنادی و بررسی نمونه های موردی می باشد. نتایج پژوهش نشان می دهند که با پیروی از انگاره های کیفی در کنار عوامل کالبدی در ساخت در ابعاد امنیت،دسترسی،حس تعلق،انعطاف پذیری،هویت بخشی،خدمات و تاسیسات و زیر ساخت ها و توجه به سبزینگی و الگوهای حواس می تواند کیفیت زندگی این اقشار را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

مسکن اجتماعی ، اقشار کم درآمد ، کیفیت سکونت ، الگوی طراحی