نگرشی بر اصول تربیتی آموزشی امامان معصوم(ع) با تاکید بر رویه شاگردپروری امام جعفر صادق(ع)

امامان معصوم، به عنوان رهبران دینی و اخلاقی، تربیت شاگردان خود را بسیار مهم می دانستند. آن ها با رفتارها و اخلاقیات خود، به عنوان الگویی برای شاگردان خود عمل می کردند. آن ها از اصول و ارزش های اخلاقی و معنوی پیروی می کردند و این اصول را به شاگردان خود نیز آموزش می دادند. این پژوهش درصدد آن است که بازتابی از سیر بنیانگذاری نظام شاگردپروری توسط امام صادق (ع) تا نهادینه سازی آن در دوران امامت ایشان را ارائه نماید. در مقاله حاضر، ضمن مداقه و تعمق در اصول و روش های تربیتی امامان معصوم(ع) به شیوه شاگردپروری امام جعفر صادق(ع) پرداخته شده است. بررسی ها نشان داد که امام صادق (ع) بستر مناسبی برای بازسازی نظام مند و عالمانه نظام آموزشی شیعی تدارک دیدند و از هر فرصتی برای زایایی و پویایی این نظام بهره بردند .یکی از مهم ترین زمینه های گسترش این نظام مناظره ها و مباحثاتی بود که امام (ع) با عالمان و معتقدان به فرقه ها، ادیان و نحله های مختلف درون دینی و برون دینی داشتند. در مدرسه علمی امام صادق (ع) اکتشاف و روش آموزشی و اخلاقی ایشان در فکر و عمل از آن استنباط و ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

سیره ، سیره تربیتی ، شاگردپروری ، امام جعفر صادق(ع)