بررسی رابطه خودپنداره بر مدیریت استرس معلمان ابتدایی شهر تهران

هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطه خود پنداره بر مدیریت استرس معلمان ابتدایی شهر تهران می باشد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گرد آوری داده ها توصیفی همبستگی است.جامعه آماری کلیه معلمان زن و مرد شاغل در دوره ابتدایی منطقه ۷ شهر تهران در سال تحصیلی ۹۵ – ۹۴ که تعداد معلمان ۹۵۰ نفر است. حجم نمونه ۲۸۱ نفرکه از این تعداد ۱۲۷ نفر زن و ۱۵۴ نفر مرد با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند . متغیرهای این تحقیق خود پنداره و مدیریت استرس می باشد. ابزارگرد آوری داده ها پرسشنامه استاندارد مقیاس راهکارهای مدیریت استرس (کوبین و همکاران؛۱۹۹۰) که دارای ۳۳ سوال است، پرسشنامه استاندارد خود پنداره کارل راجرز (۱۹۵۷) که ۳۶ سوالی بوده است. داده ها توسط نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در بخش آمار توصیفی از نمودار، میانگین، درصد، فراوانی، جدول و در بخش آمار استنباطی ابتدا از آزمون کلموگروف – اسمیرونف جهت تشخیص نرمال بودن داده ها استفاده شد و با توجه به عدم نرمال بودن داده ها از آزمون پیرسون برای فرضیه ها اصلی و فرعی استفاده شد و در بخش یافته های جانبی از آزمون یومان ویت نی و کروسکال والیس استفاده گردید. یافته های تحقیق نشان داد بین کلیه مولفه های خود پنداره (خودپنداره جسمانی، خود پنداره اجتماعی، خود پنداره خلق و خو، خود پنداره اخلاقی و خود پنداره عقلانی) و مولفه های مدیریت استرس دارای رابطه مثبت و معناداری است و از بین مولفه های مدیریت استرس مولفه حس خوش بینی با ضریب (۵۹۴/۰) دارای بیشترین رابطه با خودپنداره است و از بین مولفه های خودپنداره، خودپنداره جسمانی دارای بیشترین رابطه با مولفه های مدیریت استرس می باشد.

کلیدواژه ها:

استرس ، خود پنداره ، مدیریت ، مدیریت استرس