بررسی شکنندگی لرزه ای قاب های فولادی مهاربندی واگرا با لینک قائم دارای اتصال پیچی شکاف دار

دستگاه های کنترل غیرفعال مقدار قابل توجهی از انرژی ورودی زلزله را اتلاف می کنند و در نتیجه تقاضای لرزه ای برای اعضای سازه را کاهش می دهند و به دلیل هزینه نسبتا پایین نصب، نگهداری و سادگی در صنعت مهندسی عمران پراستفاده هستند. یک میراگر اصطکاکی از نوع اتصال پیچی شکاف دار، این توانایی را دارد که عملکرد انعطاف پذیر بیشتری را به واسطه لغزش اصطکاکی حین بارهای سیکلی دینامیکی و استاتیکی در مقایسه با تسلیم میراگرهای جاری شونده، فراهم آورد. هدف از این پژوهش بررسی رویکرد احتمالاتی و شکنندگی لرزه ای سازه ها در حضور اتصال پیچی شکاف دار به همراه تیر پیوند قائم و مقایسه آن با حالت بدون اتصال پیچی شکاف دار می باشد. در این مطالعه با انجام تحلیل دینامیکی فزاینده به کمک ۲۲ جفت رکورد زلزله حوزه دور برمبنای دستورالعمل FEMA P-۶۹۵ بر روی سه نوع سازه فولادی ۴، ۸ و ۱۲ طبقه که در محیط نرم افزار اپنسیس مدل سازی شده است، به بررسی شکنندگی لرزه ای در سطوح خرابی مختلف، حاشیه ایمنی سازه و نیز احتمال وقوع فروریزش سازه مهاربندی واگرا با وجود اتصال پیچی شکاف دار و عدم وجود آن پرداخته شده است. پژوهش انجام گرفته نشان از کاهش پاسخ سرعت و برش پایه سازه در هنگام استفاده از اتصال پیچی شکاف دار دارد. نتایج به این موضوع دلالت دارند که میراگر اصطکاکی استفاده شده منجر به بهبود شکنندگی لرزه ای و افزایش حاشیه ایمنی فروریزش می گردد، که می توان به افزایش ۲۰ درصدی این مقدار در سازه ۱۲ طبقه اشاره نمود، همچنین احتمال وقوع خرابی سازه در مقابل سازه مهاربندی واگرا بدون میراگر به طور متوسط ۳۵ درصد کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

احتمال خرابی ، تحلیل دینامیکی فزاینده ، سطح خرابی ، شکنندگی لرزه ای ، مهاربند واگرا ، میراگر اصطکاکی