بررسی راهبردهای مفهومی آموزش سواد سلامت به دانش آموزان مبتنی بر آموزش تلفیقی

اگرچه هنوز به درستی مشخص نیست که سواد سلامت تا چه حد بر نتایج سلامتی تاثیرگذار است، اما دلایل زیادی مانند عدم ارائه آموزش یا برگزاری دوره ها و ارائه بسته های آموزش سلامت حاکی از آن هستند که بسیاری از نتایج ناخوشایند مرتبط با سلامتی در نتیجه سواد سلامت ناکافی است. دوره ها و کارگاه های آموزشی یکی از راه های ایجاد تعهد و تخصص، افزایش دانش شغلی، نوآوری، نوسازی و بالابردن سطح کارایی هر سازمانی است. آموزش وپرورش به عنوان نهادی اجتماعی، وظیفه عمده ای در آموزش نسل های جامعه و همچنین رشد و توسعه کشور دارد. بدیهی است که دوره های ضمن خدمت و کارگاه های آموزشی می توانند نقش اساسی در کیفیت آموزش داشته باشند. از این رو ضرورت برگزاری دوره ها، کارگاه ها و بسته های آموزشی سلامت به عنوان یکی از عوامل افزایش اطلاعات بهداشتی و سواد سلامت مراقبان سلامت، رابطان بهداشت و دانش آموزان مطرح است. همچنین باید با برنامه ریزی مناسب، دانش آموزان را با نقش پایگاه ها و مراکز خدمات جامع سلامت به عنوان مراکز ارائه خدمات سلامت آشنا کرد تا همه دانش آموزان نسبت به اهمیت سلامت آگاه شوند. باید همکاری متقابل بین مدارس و کارشناسان شبکه بهداشت در راستای ارتقای فرهنگ صحیح تغذیه و سلامت توسط آموزش وپرورش شکل گیرد و از سوی دیگر، نظارت منظم و دقیق به برنامه های سلامت در راستای پیشگیری و درمان کمبودهای تغذیه ای دانش آموزان انجام شود. لازم است میزان اثربخشی این برنامه ها در ارتقای سطح سلامت دانش آموزان مورد ارزیابی قرار گیرد و راهکارهای کیفیت بخشی برنامه های آموزشی شناسایی و در مدارس ترویج شوند، چرا که ارتقای سواد سلامت دانش آموزان و انتقال مقوله های مرتبط با سلامت از سوی دانش آموزان به درون خانواده و جامعه، باعث اجتماعی شدن سلامت خواهد شد. مدارس به عنوان پایگاه های اصلی آموزش، از جمله ی ضروریات در روند دستیابی به سواد سلامت، و نهادی اساسی در ایجاد ثروت و سلامت در هر کشور هستند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، مدرسه یادگیری تلفیقی ، تعاملی تجربی ، سواد سلامت ، سواد پیشگیرانه