بهینه سازی مدل برنامه ریزی تولید بلند مدت با در نظر گرفتن عدم قطعیت عیار با روش آزادسازی لاگرانژی - الگوریتم خفاش

یکی از ارکان اصلی برنامه ریزی معدن، برنامه ریزی تولید بلند مدت است که یک امر بسیار مهم در تحقیقات نظری استخراج معادن روباز بوده و توزیع جریان نقدینگی را در سراسر عمر معدن مشخص می نماید. در واقع هدف برنامه ریزی، بیشینه کردن ارزش خالص فعلی از مجموع سودهایی است که در آینده تولید می شوند. برای رسیدن به این هدف باید همه محدودیت های عملیاتی از قبیل شیب، آمیختن عیارهای مختلف، تولید ماده معدنی و ظرفیت استخراج راضی کننده باشند. طرح های تولید بلند مدت بهینه در برابر عدم قطعیت های مربوطه با داده های مدل بهینه سازی دارای حساسیت هستند. در میان عدم قطعیت ها، عدم قطعیت عیار، سهم عمده ای را در دقت برنامه ریزی تولید بلند مدت خواهد داشت. در این مقاله مدل ترکیبی به وسیله روش آزادسازی لاگرانژی و الگوریتم خفاش برای حل مساله برنامه ریزی تولید بلند مدت معادن روباز ارائه شده که در آن عدم قطعیت عیار نیز لحاظ گردیده است. رویکردهای جدید پیشنهاد شده براساس بهینه سازی ضرایب لاگرانژ و مقایسه آن با روش سنتی است. الگوریتم خفاش برای به روزرسانی ضرایب لاگرانژ مورد استفاده قرار گرفته شده است. برای حل و اعتبارسنجی مدل به دست آمده، معدن سنگ آهن چادرملو به عنوان مورد مطالعاتی مناسب، در نظرگرفته شده است. نتایج حاصل از مطالعه موردی نشان می دهد که استراتژی ترکیبی می تواند راه حل قابل قبولی را نسبت به روش تقریبی سنتی ارائه کند؛ به طوری که، در طول یک دوره معین ارزش خالص فعلی با استفاده از روش ترکیبی پیشنهادی ۶۹/۶ درصد بیشتر از روش سنتی موجود است.

کلیدواژه ها:

معادن روباز ، برنامه ریزی تولید بلند مدت ، عدم قطعیت عیار ، آزادسازی لاگرانژی ، الگوریتم خفاش