مقایسه طبقه بندی کانسنگ و باطله براساس نتایج حاصل از روش های لاگ کریجینگ و شرطی سازی یکنواخت محلی (LUC)

درشرایطی که فاصله داری داده­ها در مقایسه با ابعاد بلوک مورد تخمین بزرگ باشد استفاده از تکنیک­های تخمین مبتنی بر رگرسیون خطی برای مدلسازی عیار بلوک­های کوچک نامناسب است. برای غلبه بر این مشکل، از روشی جدید تحت عنوان شرطی سازی یکنواخت محلی (LUC) که نتیجه توسعه روش شرطی سازی یکنواخت (UC) است می­توان استفاده نمود. در این پژوهش کاربرد این روش برای تفکیک واحدهای استخراج انتخابی به باطله و ماده معدنی براساس عیار حد ۲/۰ درصد در معدن مس میدوک مورد بررسی و با نتایج حاصل از روش متداول تخمین مقایسه شده است. براساس چالهای انفجاری در معدن برای دو پنل استخراجی ۲۴۵۰ و ۲۴۶۵ نتایج نشان داد که از مجموع کل بلوک ها ۴ درصد باطله و ۹۶ درصد کانسنگ می باشد.  بنابراین درصد تغییرات کانسنگ جهت نتیجه گیری مد نظر قرار گرفت. برای روش لاگ کریجینگ،  در این دو پهنه ۴۹ درصد موارد تفکیک ماده معدنی با خروجی کنترل عیار تطابق دارد در حالیکه در ۵۱ درصد موارد ماده معدنی به صورت باطله تفکیک شده است. همچنین براساس خروجی­های روش شرطی سازی یکنواخت محلی در این دو پهنه ۹۸ درصد رده بندی ماده معدنی با خروجی کنترل عیار تطابق داشته و ۲ درصد تفکیک ماده معدنی به عنوان باطله تفکیک شده است. بنابراین حتی با فرض یکسان دانستن هزینه های ناشی از خطای کم رده بندی و بیش رده بندی، روش شرطی سازی یکنواخت محلی از مطلوبیت بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه ها:

طبقه بندی باطله و کانسنگ ، بلوک مدل ، روش شرطی سازی یکنواخت محلی ، مدل استخراجی ، معدن مس میدوک