نظریه ی قصه ی عشق استرنبرگ در دو داستان رئالیستی «چشم هایش» و «شوهر آهوخانم»

چکیدهبسیاری از روان شناسان کوشیده اند ماهیت و چگونگی عشق و سبک های دلبستگی را توضیح دهند. یکی از این روان شناسان، رابرت استرنبرگ است که در نظریه ی قصه ی عشق به دلایل ایجاد روابط عاشقانه می پردازد و علت پایداری یا ناپایداری این روابط را توضیح می دهد. به نظر می رسد الگوهای مشترک و رایج دلبستگی در روابط انسانی به طور ناخودآگاه در لایه های پنهانی داستان های رئالیستی حضور دارند و توانمندی نویسنده در نمایش چنین الگوهایی به باورپذیری و جذابیت متن می افزاید. نویسنده در این مقاله کوشیده است الگوهای مرتبط با روابط زوج ها را در دو داستان رئالیستی «چشم ها یش» و «شوهر آهو خانم» با قصه های عشقی که استرنبرگ در نظریه خود تشریح کرده است، مطابقت دهد و اهمیت آن را در ساختار علی و معلولی پیرنگ داستان ها، نمایان سازد. در این داستان ها از قصه های عشق استرنبرگ، پنج قصه ی «ایثار»، «باغچه»، «خانه» و «خانواده، شاگرد-معلم» و «هنر» به کار رفته اند که بر اساس آن ها، منطق مستتر در پیرنگ داستان ها، آشکار می شود. ساختار علی و معلولی در روابط عاشقانه ی این داستان ها، کاملا با نظریه قصه ی عشق استرنبرگ مطابقت دارد و بر این اساس کنش شخصیت های داستان، قابل تشریح است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: نظریه ی قصه ی عشق استرنبرگ ، رئالیسم ، نقد روان شناسانه ، «چشم هایش» ، «شوهر آهوخانم»