مولفه های رمان گوتیک در «سمفونی مردگان»

چکیدهسبک گوتیک که ابتدا در قرن دوازدهم میلادی در معماری جلوه کرد و بیانگر راز و وحشت بود، در قرن هجدهم ، یکی از انواع در داستان نویسی گردید. نویسندگان در این گونه داستان ها با ایجاد فضایی وحشتناک و توصیفات جزئی و تخیلی، خوانندگان را با دهشت و راز مشغول می سازند. شخصیت های این آثار، انسان هایی نامتعادل، روان پریش و گاه جنایتکارند. اشاره به محیط های گرفته و دورافتاده و خالی از سکنه ی وحشت آور از دیگر عناصر این گونه آثار است. در این مقاله به روش تحلیلی- توصیفی، رمان «سمفونی مردگان» از منظر عناصر گوتیک مورد بررسی قرار گرفته است که به سبب داشتن فضاهایی تیره و گرفته و شخصیت هایی با ویژگی های هول آور، بیمارگونه و بی رحم می توان آن را در دسته ی آثار گوتیک جای داد. فضاهایی که در این اثر به آن ها اشاره شده است با مکان ها و موقعیت های گوتیک ترسیم می شود. اشاره به مکان هایی چون گورستان و زیرزمین که اغلب تاریک و آکنده از نمادهای ایجاد هراس است مثل برف، برگ های زرد پاییزی، صدای کلاغ، زوزه ی گرگ و ... فضای مناسبی برای القای وحشت به وجود آورده است؛ اما مهم ترین مولفه ی گوتیک این داستان در شخصیت های آن نمود دارد. همگی آن ها، گرفتار معضلی هستند و ویژگی مشترک آن ها، تنهایی شان است. هرچند به ظاهر درکنار هم زندگی می کنند، در درون، احساس تنهایی دارند. همین عامل موجب عدم تفاهم و درک آن ها می شود که در قالب اندیشه های مالیخولیایی بیماری، مرگ یا خودکشی و قتل - برادرکشی- رخ می نماید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: رمان گوتیک ، سمفونی مردگان ، جنایت ، عباس معروفی