عملکرد تحصیلی دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت در نظام آموزشی، تحت تاثیر عوامل مختلف روانی و اجتماعی قرار دارد. این عوامل نقش بسزایی در شکل گیری انگیزه، اعتماد به نفس، توانمندی های شناختی و رفتاری دانش آموزان ایفا می کنند و می توانند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر میزان یادگیری و پیشرفت تحصیلی آن ها تاثیر بگذارند. از جمله عوامل روانی موثر می توان به ویژگی های شخصیتی، سطح اعتماد به نفس، اضطراب، استرس و تاب آوری اشاره کرد. دانش آموزانی که از سلامت روانی برخوردارند و از انگیزه درونی برای یادگیری برخوردارند، معمولا در فرآیند تحصیلی موفق تر هستند. در مقابل، اضطراب، افسردگی و فشا

بخش عمده ای از هویت در دوران کودکی و نوجوانی در خانواده شکل می گیرد. افراد برای آنکه در دوران نوجوانی هویت مستقلی کسب کنند، باید دوران کودکی خوبی را در کنار خانواده پشت سر گذاشته باشند تا ورود او به نوجوانی با آسیب کمتری همراه باشد. زمانی یک نوجوان احساس صلاحیت، عزت نفس، اعتماد به نفس و شایستگی خواهد کرد که در کودکی چنین احساسی را از خانواده دریافت کرده باشد. اگر این اتفاق نیفتد، ورود به دوران نوجوانی با آسیب همراه خواهد بود. پژوهش حاضر به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است که هدف از آن بررسی تاثیر خانواده در تکوین شخصیت اجتماعی دانش اموزان بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که چگونگی رفتار والدین با فرزندان در شکل گیری نظام هویت نقشی مهم ایفا می کند و با وجود بعضی تغییرات، همواره از الگویی ثابت برخوردار است. اگر والدین در خانواده خود حمایت عاطفی و آزادی جست و جو کردن و کنکاش را برای فرزندان خود تامین کنند، کودک از خود درک سالمتری خواهد داشت و خانواده به عنوان یک پایگاه امن برای کودک می باشد. اما در خانواده هایی که روابط عاطفی سالمی حاکم نیست و انسجام و ثبات وجود ندارد فرزندان بیشتر گرفتار بحران هویت شده و در ساختن نظریه وجودی در مورد خود ناتوانند.

کلیدواژه ها:

خانواده ، شخصیت ، محیط