طراحی مدل ساختاری اقدامات مدیریت منابع انسانی با مشارکت بالا برای سازمان های دولتی
محل انتشار: فصلنامه مدیریت دفاع هوایی، دوره: 3، شماره: 3
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 204
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ADM-3-3_005
تاریخ نمایه سازی: 18 آذر 1403
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: سازمان ها برای دستیابی به بهترین نتایج، نیازمند مدیریت اثربخش منابع انسانی هستند. اقدامات مدیریت منابع انسانی می تواند عملکرد سازمان را تحت تاثیر قرار داده و در محیط پویا موجب کسب مزیت رقابتی پایدار و بقای سازمانی گردد. سیستم منابع انسانی با مشارکت بالا یک مجموعه منسجم از اقدامات مرتبط در حوزه مدیریت منابع انسانی است که موجب تامین، حفظ و انگیزش نیروهای کاری اثربخش شود. این پژوهش با هدف طراحی مدل ساختاری اقدامات مدیریت منابع انسانی با مشارکت بالا برای سازمان های دولتی شهر تبریز انجام شده است. روش شناسی: این مطالعه، یک پژوهشی آمیخته اکتشافی است. در بخش کیفی از راهبرد فراترکیب و در بخش کمی از راهبرد توصیفی پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری مرحله اول شامل کارشناسان منابع انسانی بود که با نمونه گیری قضاوتی تعداد ۱۲ نفر انتخاب شدند. در مرحله کمی، ۲۵۲ نفر از مدیران منتخب سازمان های دولتی شهر تبریز با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. داده های بخش کیفی از طریق کدگذاری و داده های بخش کمی با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس و مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: تحلیل داده های پژوهش نشان داد که اقدامات مدیریت منابع انسانی با مشارکت بالا مبتنی بر نظریه توانایی، انگیزه و فرصت شامل اقدامات توانمندساز (دانش مرتبط با شغل، آموزش مبتنی بر شایستگی، مشارکت در تصمیم گیری، پرداخت های مبتنی بر عملکرد، پرداخت های مبتنی بر مهارت، استقلال در برنامه ریزی، آموزش مبتنی بر مهارت های شغلی، طراحی شغل مشارکتی، غنی سازی شغل، یادگیری تیمی، خودکنترلی، ارزیابی عملکرد مبتنی بر شایستگی)؛ اقدامات انگیزشی (استخدام مبتنی بر استعداد، انتشار دانش جدید، برنامه های اشتراک گذاری تجربیات، قدردانی از کارکنان، پرداخت های مبتنی بر کار تیمی، پاداش منصفانه، قضاوت عملکرد شفاف، بازخورد موثر، اعتماد، طراحی شغل خودانگیزشی و چرخش شغلی گسترده) و اقدامات فرصت آفرین (پاسخگویی، استخدام مبتنی بر همکار، آموزش تعاملی، تیم های خودگردان، برنامه های کاری انعطاف پذیر، برنامه های حمایتی، مربیگری، تحرک شغلی، غنی سازی شغل، جو مشارکتی و برنامه های جانشین پروری) است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
منیره عبدی
دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
مهدی خیراندیش
استاد گروه مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران.
محمد عطایی
استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.