ارزیابی فناوری های بهینه ناوگان حمل و نقل شهری تهران با هدف کاهش اثرات زیست محیطی

مقاله حاضر، به ارائه نتایج بهینه سازی خطی بخش حمل و نقل شهری شهر تهران پرداخته است یکی از راه های بهبود کیفیت هوا شهر تهران تغییر سبد سوخت و فناوری بخش حمل ونقل شهری میباشد در مدل ساخته شده تابع هدف کمینه سازی هزینه بخش حمل و نقل شامل هزینه های تامین فناوری و سوخت میباشد که در کنار آن قیودی نظیر تامین تقاضای سفر، تامین تعداد خودرو و محدودیت عرضه سوخت وجود دارد همچنین بخش محیط زیستی نیز به صورت یک قید که انتشار ذرات معلق PM۲.۵ ناشی از (احتراق و اصطکاک) را در نظر دارد به مدل اضافه شده است فناوری های مورد بررسی نیز شامل خودروی بنزینی با کیفیت ، خودروی بنزینی متوسط ، خودروی دوگانه سوز و خودروی برقی میباشد مدل بر اساس سه سناریو شامل (سخت ، متوسط و آسان) از نظر سیاست های کاهش آلاینده های محیط زیستی ساخته شده است که سهم خودرو برقی در سبد کل فناوری به ترتیب ۱۶٪ ،۱۰٪ و ۵.۲٪ میباشد که نشان میدهد میزان بهینه استفاده از فناوری جدیدی مانند خودروی برقی در حالت بهینه از نظر اقتصادی و محیط زیستی چه میزانی است .

کلیدواژه ها:

ذرات معلق ، بهینه سازی و خودروی برقی .