بررسی تاثیر مدت بی خوابی بر شاخص های منتخب عملکردی و شناختی ورزشکاران فریزبی مرد

هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر مدت بیخوابی بر شاخص های منتخب عملکردی و شناختی ورزشکاران فریزبی مرد بود که به صورت متقاطع و کارآزمایی میدانی بر روی ۱۵ نفر از مردان ورزشکار رشته آلتیمیت فریزبی انجام شد. آزمودنیها به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی به ۳ گروه ۵ نفره تقسیم شدند. زمان ورود تمام آزمودنیها به خوابگاه بین ساعت ۲۲ الی ۲۳ بود و آزمون همه آزمودنیها ساعت ۸ صبح اجرا شد. با مشخص شدن زمانهای بی خوابی (۲۵-۲۱-۱) هر گروه براساس قرعه کشی یکی از ساعتهای بی خوابی را در اتاقهای جداگانه تجربه کردند و در ۲ جلسه بعدی گروهها جا به جا شدند که در پایان ۳ جلسه، همه آزمودنیها ۲۵-۲۱-۱ ساعت بیخوابی قبل از آزمونها را تجربه کردند. برای سنجش چابکی آزمون ایلی نویز، توان آزمون پرش سارجنت، دقت آزمون پرتاب دقت فریزبی و شاخصهای شناختی از آزمون وکسلر استفاده شد. برای بررسی طبیعی بودن توزیع داده ها از آزمون شاپیروویلک و برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سه گروه در ساعت های بیخوابی در میزان توان انفجاری ، چابکی ، دقت پرتاب ، هوش ، حافظه ، توانایی شناختی تفاوت معناداری وجود دارد و با افزایش مدت بی خوابی، میزان عملکرد حرکتی و شناختی دچار افت می شود. به نظر می رسد مدت بی خوابی بر عملکرد حرکتی و توانایی شناختی ورزشکاران رشته فریزبی تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

بی خوابی ، شاخص های عملکردی ، شاخص های شناختی ، ورزشکاران فریزبی