ارزیابی عوامل موثر بر توسعه سامانه های آبیاری تحت فشار در طرح ۴۶ هزار هکتاری منطقه سیستان

کمبود آب از مشکلات اصلی بیش تر کشورهای جهان می باشد و تنها راه خروج از این بحران تخصیص بهینه و بالا بردن بهره وری آب در بخش های مختلف به خصوص بخش کشاورزی است. در این پژوهش ارزیابی عوامل موثر بر توسعه سامانه های آبیاری تحت فشار در طرح ۴۶ هزار هکتاری منطقه سیستان با رویکرد معیارهای چند شاخصه صورت گرفت. برای تحقیق این هدف از مدل SAW تحت منطق فازی استفاده گردید و برای این منظور پنج معیار اصلی (شامل معیار اقتصادی، فنی، ترویجی، اجتماعی و محیطی و فردی) و ۳۱ زیرمعیار برای پنج گزینه در منطقه سیستان انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از نرم افزار MCDMsolver تجزیه وتحلیل شدند. نتایج مربوط به امتیاز قطعی گزینه ‎ ها نشان می ‎دهد که گزینه اقتصادی با مقدار وزنی ۵/۱۷۵ در رتبه اول، گزینه فنی با مقدار وزنی ۴/۷۱۱ در رتبه دوم، معیار ترویجی با مقدار وزنی ۴/۵۸۳ در رتبه سوم و معیار اجتماعی و محیطی با مقدار وزنی ۴/۵۸۱ در رتبه چهارم قرار دارند و آخرین رتبه متعلق به خصوصیات فردی با مقدار وزنی ۴/۳۵۶ می ‎باشد. با توجه به نتایج حاصله و توسعه سامانه های آبیاری تحت فشار در منطقه، تقویت و هدفمندسازی اعطای تسهیلات دولتی برای سامانه های آبیاری تحت فشار پیشنهاد می ‎گردد. هم چنین شاخص های فنی به دلیل وزن بالا در نتایج باید موردتوجه برنامه ریزان در منطقه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آبیاری قطرهایی ، مدل SAW ، فازی ، مدیریت منابع آب ، منطقه سیستان