واکاوی بازی درمانی در فرآیند تعلیم و تربیت

بازی درمانی روشی برای برآورده کردن و پاسخگویی به نیازهای بهداشت روانی دانش آموزان در فرآیند یادگیری و یادسپاری است و از طرف متخصصان به عنوان یک مداخله موثر و مناسب در برخورد با رشد مغزی در مخاطب شناخته شده است . روش پژوهش به صورت مروری مقایسه ای بوده و از اسناد کتابخانه ای و منابع اینترنتی استفده شده است . نتایج این تحقیق نشان می دهد که بازی و دست ورزی به عنوان یک وسیله ارتباطی نیز به کار می رود. با مشاهده ی فراگیران هنگام بازی می توانیم به میزان توانایی و درک آنها در زمینه های گوناگون مانند ارتباط برقرار کردن با دیگران، درک او از مردم و همچنین درکی که از خود دارد، پی ببریم . رفتارها، نظرات، احساسات و چگونگی ابراز وجود فرد در بازی به ما کمک می کند که به مشکلاتش و این که او دنیای اطراف خود را چگونه می بیند، پی ببریم و روشی برای خودآگاهی می باشد.

کلیدواژه ها:

بازی ، بهداشت روانی ، تعلیم و تربیت ، یادگیری .