گیاه معجزه آسای کندر چه تاثیری بر سلامت روحی و جسمی افراد به خصوص دانش آموزان و دانشجویان دارد ؟

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 135

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RTTCH03_0468

تاریخ نمایه سازی: 12 آذر 1403

چکیده مقاله:

گیاهان در طی تاریخ و در اعصار گوناگون به عنوان شفابخشان دیگر موجودات کره خاکی مشهور بوده اند و ملت های کهن احترام بی حد واندازه ای برای گیاهان قائل بودند.ایرانیان ، مصریان وهندوها و چینی ها و...همگان اعتقاد داشتند که گیاهان طبیعت دارای نیروی شفابخشی و معجزه آسا هستند.دراین میان ایرانیان به شدت در علم پزشکی و درمان با گیاهان مختلف شهرت داشتند. شخصیت اسطوره ای فریدون را اولین طبیب خوانده اند، چنانکه ابن بلخی آورده است : » و اول کسی که علم طب نهاد وی بود ... و از آثار او آن است کی از نباتهای دشتی و گیاههای کوهی داروها استخراج کرد کی مردم را و دیگر حیوانات را به کار آید و افسونها کی مردم کنند بر دردها و بیماریها و غیر آن او نهاد)« ابن بلخی ،۱۳۶۳) در ترجمه تاریخ طبری به قلم بلعمی درباره حرمت علم و عزت علما و دانشمندان نزد فریدون آمده است : »علما و حکما را بزرگ داشتی و نخست ملکی که به نجوم اندر نگریست فریدون بود و علم طب نیز او رنج برد و تریاک اوآمیخت .)«بلعمی ، ۱۳۳۷)دراین پژوهش اندک و کوتاه ،گیاه مقدس و معجزه آسای کندر مورد بررسی قرار گرفته وبه اثرات بی نظیر آن بر ذهن و افکار و سلامت عموم مردم به ویژه دانش آموزان و دانشجویان پرداخته شده است .دراین جا لازم می دانم از کلیه همسایگان محترم و نجیب آپارتمانی که ساکن آن هستم تشکر نمایم .این بزرگواران در طی یکماه و اندی که هر روز کندر دود می دادم تا از اثرات آن شخصا آگاه شوم؛ نگارنده را با صبوری تحمل فرمودند.گیاهکندر نامیک درخت بومی کشورهای گرمسیر مانند هندوستان،پاکستان، سومالی ، عمان ویمن است که در عربی به آن صمغ معنوی و در جهان به نامکندر هندی شهرت دارد. صمغ این درخت نه تنها به خاطر بوی خوش بلکه به خاطر صدها خواص بیشمار در معابد سرزمین های باستانی همچون بابل ،مصرآشور مورد استفاده قرار می گرفته .در دوران باستان ازکندر در مراسم مذهبی برای دور کردن ارواح خبیث و شیاطین و درمان بیماری های جسمی و روحی استفاده می شده و این اعتقاد در میان رومیان،یونانیان، مصریان، فرانسوی ها و برخی فرهنگ های ملتهای آسیا رواج داشته است . مصریان باستان از صمغ کندر برای مومیایی کردن و معابد باستانی استفاده می کردند و بانوان مصری پودر صمغ کندر رادر آراستن چهره شان به کار می بردند.در تهیه خط چشم و سرمه کشیدن این ماده بسیار محبوب بود.یکی از روشهای مصرف صمغ کندر، سوزاندن آن ویا مخلوط کردن آن با »اسپند« است ، صمغ سفید رنگی که در ایران نیز همراه با »اسفند« در مجالس مختلف دود می کنند،کندر می باشد که باعث انتشار دود سفیدی همراه با عطر مطبوعی در فضا می شود که این دود دارای خواص درمانی فراوانی می باشد ، البته کندر مصرف خوراکی نیز دارد و در طب سنتی از جایگاه بالایی برخوردار است .مردمان سرزمین های متمدن براین باور بودند که سوزاندن کندر و رایحه دلپسند حاصل از آن چشم زخم را خنثی و ارواح شرور و شیاطین را فراری می دهد. آنگاه پس از دورشدن شیاطین خبیث ، موجودات نورانی و ماورائی پاک در اطراف دود حاصل از سوختن این ماده گرانبها و معجزه گر جذب می شوند. قاعدتا این موجودات با خودشان برکت ، شادمانی و سلامتی به همراه می آورند.

نویسندگان

ژاله ابراهیمی

کارشناسی ارشد ایرانشناسی (تاریخ )