اموزش مجازی در رشته زنان و زایمان از دیدگاه اساتید دانشگاه در پاندمی کرونا

چکیدههدف: هدف از این پژوهش، بررسی نظرات اساتید رشته زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی ایران در زمینه نحوه ارائه آموزش مجازی به دانشجویان پزشکی در پاندمی کووید ۱۹ بود.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی مقطعی بر روی ۳۱ نفر از اساتید زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم مشخصات فردی و پرسشنامه پژوهش گرساخته با روایی صوری و محتوایی و پایایی تایید شده بود. پرسشنامه در نرم افزار پرس آنلاین در اختیار شرکت کنندگان قرار کرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ۲۲SPSS و با کمک آمار توصیفی انجام شد. یافته ها: بر اساس یافته های این پژوهش، آموزش مجازی در دوران کرونا بیشتر مباحث عملی مورد نیاز بخش زنان را پوشش داده بود و امکان ارائه موضوعات متنوع بیشتری در قالب وبینار و فرصت مباحثه و کار گروهی برای دانشجویان وجود داشت. از سویی دیگر نتایج این مطالعه نشان داد که آموزش مجازی فرصت محدودی برای تمرین مهارت های عملی و یادگیری جراحی های پیجیده را فراهم می نماید و ارزیابی مهارت های نظری و عملی بالینی امکان پذیری کمتری دارد. همچنین شبکه اینترنت موجود برای آموزش مباحث نظری و عملی مناسب نبوده است. نتیجه گیری: با توجه به تغییر شرایط آموزش در دوران پاندمی کرونا و پساکرونا با فراهم سازی زیر ساخت های آموزش مجازی مانند شبکه اینترنت همچنین استفاده از فناوری های پیشرفته آموزشی مانند شبیه سازها در کنار آموزش مجازی، می توان اثربخشی آموزش های بالینی و امکان به اشتراک گذاری تجربیات آموزشی در بخش های بالینی از جمله زنان و زایمان را فراهم ساخت.

کلیدواژه ها:

کووید ۱۹ ، آموزش مجازی ، اعضای هیات علمی ، بخش زنان و زایمان