مدل سازی غیرخطی دستک فشاری و کششی برای اتصالات بهسازی شده به روش بزرگ کردن ناحیه اتصال و پیش تنیدگی
محل انتشار: فصلنامه مهندسی عمران فردوسی، دوره: 37، شماره: 3
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 249
فایل این مقاله در 28 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CIVIL-37-3_002
تاریخ نمایه سازی: 11 آذر 1403
چکیده مقاله:
ضرورت تقویت اتصالات تیر به ستون که بدون رعایت جزئیات لرزه ای ساخته شده اند، به طور قطع موضوعی زنده و پر اهمیت می باشد. آسیب در اتصال به عنوان یکی از نگران کننده ترین علل فروپاشی زنجیره ای ساختمان در زلزله های موثر گزارش می شود. عدم حضور خاموت ستون در ناحیه اتصال و عدم تامین گیرداری کافی آرماتور مثبت تیر در ناحیه اتصال کماکان ضعف های لرزه ای موجودی هستند که همچنان زمینه بررسی و ارائه طرح بهسازی متناسب با آن پر رنگ می باشد. روش دستک فشاری و کششی بر پایه دانش مبتنی بر روش اجزامحدود، ابزار توانمند و قابل توسعه در حوزه غیرخطی می باشد. در این پژوهش بر اساس روش دستک فشاری و کششی مدل های تحلیلی برای ارزیابی اتصالات تیر-ستون کناری بتن آرمه با جزئیات لرزه ای، غیرلرزه ای و تقویت شده با روش بزرگ کردن ناحیه اتصال ارائه می شود. نتایج حاصل از مدلسازی غیرخطی دستک فشاری و کششی نمونه های تقویت شده و تقویت نشده نشان می دهد که این مدل از توانایی تشخیص اثر تسلیح برشی ناحیه اتصال در ظرفیت برشی و مکانیزم های غیرخطی فعال شده از جمله لغزش جزئی و کلی آرماتورهای طولی تیر در اتصال برخوردار می باشند. همچنین میزان تاثیرگذاری ابعاد بزرگ شدگی اتصال در طرح بهسازی و زوال سختی و مقاومت از دیگر قابلیتهای مدل خرپاگونه معادل پیشنهاد شده می باشد. استفاده از مدل دستک فشاری و کششی در اتصالات موجود و تقویت شده منجر به تخمین ظرفیت نیروی حداکثر نمونه با دقت%۶ بر اساس نتایج آزمایشگاهی همراه بوده است. در پیش بینی سختی موثر نمونه ها، مدل های دستک فشاری و کششی توانست %۲۵ پاسخ همگراتری نسبت به نتایج بدست آمده از مدل اجزامحدود بر مبنای نتایج آزمایشگاهی ارائه کند.
کلیدواژه ها:
اتصالات تیر به ستون ، ساختمان های بتن مسلح ، روش دستک فشاری و کششی ، بزرگ کردن ناحیه اتصال ، خرپای غیرخطی معادل
نویسندگان
سید احمد نظامی
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود.
جلیل شفائی
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :