مدل سازی ترافیک شهر تهران و بررسی راهکارهای بهبود پایدار آن با رویکرد پویایی شناسی سیستم ها

یکی از بزرگ ترین و اصلی ترین مشکلات شهرها به ویژه شهرهای بزرگ، مسئله ترافیک شهری است. با توجه به آثار ترافیک شهری بر ابعاد مختلف زندگی شهروندان و اهمیت حمل ونقل به عنوان نبض حیات شهرها، تعیین راهبرد و سیاست گذاری برای کنترل و کاهش ترافیک اهمیت فراوانی دارد. همچنین به دنبال مسئله حمل ونقل شهری موضوعاتی مانند آلودگی هوا، مصرف سوخت و ازدحام ترافیکی نیز مطرح می­شوند. این تحقیق، به مسئله ترافیک شهری، با رویکرد مدل سازی دینامیکی و پویایی­شناسی سیستم­ها می­پردازد. در این پژوهش ابتدا به مدل سازی دینامیکی رفتار ترافیکی در شهرهای بزرگ و تعاریف موردنیاز پرداخته شده و سپس با داده های شهر تهران مدل شبیه سازی شده و در نهایت سیاست هایی جهت بهبود ترافیک شهر تهران ارایه شده است. برای به دست آوردن رابطه بین متغیرها نیز، از روش رگرسیون و مصاحبه با نخبگان استفاده شده است. در بین سیاست­های شبیه سازی شده کم اثرترین آن ها، سیاست افزایش طول معابر شهری بوده و نتایج مدل نشان می­دهد که افزایش طول خط مترو نیز به تنهایی موجب کاهش ترافیک بلند مدت در شهرها نخواهد شد. بهترین سیاست­ها نیز شامل سیاست افزایش هزینه استفاده از حمل و نقل شخصی، سیاست ایجاد شهر الکترونیک، سیاست توسعه مبتنی بر حمل و نقل همگانی و تعادل فاصله محل کار و تحصیل با محل زندگی است.

کلیدواژه ها:

ترافیک شهری ، پویایی شناسی سیستم ها ، سیاست گذاری شهری ، مدل سازی ترافیک ، حمل ونقل شهری تهران